Cin Sarong /Playful Embroidery Workshop 17

Join with me embroidery workshop 19,26 April 2015/ Cin Sarong Theme /@joyrukclub Thailand

....

ตอนที่ครูใหญ่ tag รูปงานปักดอกซากุระบนกิโมโนมาให้ดู
แล้วถามว่า เมื่อไรคุณจะปักแบบนี้บ้าง
ด้วยความที่เราชอบขี้โม้ใส่กัน ... ก็ตอบไปว่า
ง่าย ๆ แบบนี้เราไม่ปักหรอก ของเราต้องเทคนิคแพรวพราว

แต่ในความเป็นจริงแล้ว...งานปักสั้นยาว (long&short stitch)
ที่ดูไม่มีเทคนิคอะไร กลับเป็น stitch ที่ยากสุด ที่ข้าเจ้าเลี่ยงมาตลอด
ขั้นตอนไม่มีอะไรซับซ้อน แค่ปักสั้น และยาวสลับกันไป
แถวต่อมาก็ปักแทรกสั้นยาวเข้าไป
และถ้าจะให้สวยผู้ดีต้องใช้ไหมเส้นเดียว

ความยากคือความสม่ำเสมอในการจัดเรียงเส้นไหมให้เนียนเรียบ
ไล่โทนสีจากอ่อนไปเข้ม เข้มไปอ่อน เหมือนการระบายสีไม้
ข้าเจ้ายังมือไม่ถึง ยังไม่มีความผู้ดีพอ
แล้วก็ไม่ชอบอะไรที่เรียบง่าย
มัวแต่บ้าเทคนิค ยิ่งคิด stitch ใหม่ได้ ยิ่งดีใจ ยิ่งคลั่ง
และเมื่อไม่เชี่ยวชาญ ก็เลยไม่หยิบมาสอน
ถูกแล้ว ถ้าตัวเองไม่ชำนาญพอ ก็ไม่ควรไปสอนคนอื่น

ปักธีม ซิ่น ของเดือนเมษาที่ Joyrukclub คราวนี้
เห็นว่ามีกลิ่นอายของความเป็นไทย
งานปักไทยมักจะเป็นปักทึบสั้นยาว
ไทยเรียกปักสั้นยาวว่า ปักซอย
ข้าเจ้าจึงหยิบสั้นยาว มาแนมใส่ลงไป ยังไม่ชำนาญนัก
แต่เราจะเรียนรู้ไปพร้อมกันกับนักเรียน...และเทคนิคแพรวพราวอื่น ๆ

ข้าเจ้าบอกคนอื่นเสมอว่า ต้องเปิดโอกาสให้ตัวเองได้ลอง
ข้าเจ้าก็ลองอะไรมาแล้วหลายอย่าง ใช่บ้างไม่ใช่บ้าง
คงโชคดีบ้างละน่า เจอสิ่งที่ใช่ที่เคยคิดว่าไม่ใช่มาก่อน

#ความรักก็เช่นกัน

ป.ล. ธีม ซิ่น Joyrukclub เมษา ยุบรวมเหลือรอบวันหยุดเท่านั้น
รอบวันธรรมดาไม่มีแล้วนะคะ
แล้วพบกันค่ะ สำหรับคนที่ลงทะเบียนไว้
รอบวันหยุด : อาทิตย์ 19 | 26 เมษายน 2558

By Uruda Covin/Work of my student /Naive Art Theme

สัญชาตญานแรกอาจจะแม่นสุด
แต่บางวาระ มันไม่ได้เป็นแบบนั้น
ตอนเรียนปักผ้า ข้าพเจ้าคิดว่าตัวเองไม่เหมาะกับสิ่งนี้
แต่รู้ตัวอีกทีก็ดันปักผ้าไม่หยุดเหมือนโดนปล่อยตะขาบเข้าตัว
อย่างที่รู้สึกมาตลอด ว่าตัวเองไม่ได้ปักผ้า แต่กำลังวาดรูประบายสี
บางทีแล้ว การปักผ้าของอุรุดา ก็คงเป็นแบบนั้น
เธอไม่ได้ปักผ้า แต่กำลังเขียนนิยาย
...
“ตอนเข้าไปเรียน พอเริ่มเรียน ก็รู้เลยว่าตัวเองไม่เหมาะจะปักผ้าเท่าไร
หยาบกระด้างไปสักนิด ใจร้อนเป็นไฟ
แต่ถึงอย่างนั้นพูก็สนุกมากค่ะ
เวลาปัก บางครั้งเผลอคิดว่า ถ้าไม่ต้องทำอะไร
มีเงินใช้ นั่งปักผ้าอย่างเดียวก็คงดี
555
คิดได้แล้วต้องรีบวางเข็ม เพราะหม้อข้าวอยู่ที่ตัวหนังสือนะคะ
แต่ถึงอย่างไรพูก็จะปักค่ะ
เริ่มงานชิ้นใหม่ไว้แล้ว
เป็นชิ้นเล็กๆ ที่ใช้งานได้
เสร็จแล้วจะอวดครูค่ะ

ขอบคุณครูอ๋าย ที่สอนเด็กหลังห้องจนปักงานได้สวย น่ารัก จุงเบย"
...
อุรุดา ออกจะออกตัวเกินเลยไป ว่าใจหยาบกระด้าง
ชิ้นงานที่ออกมาไม่ได้บอกอะไรแบบนั้นแม้แต่น้อย
กลับเต็มไปด้วยความอ่อนหวาน โลกชมพู stitch สวยเนี้ยบ
จังหวะภาพงาม ถ่ายทอดความรู้สึกอิ่มสุขจากข้างในสู่ภายนอกบนผืนผ้า
เล่าเรื่องส่วนตัวในธีมนาอีฟ ลายเส้นที่อุรุดาวาดเอง
ต้นลิ้นจี่ ชะนีน้อย สมิงพระราหู ชมพู คุณชาย...หวานกว่านี้ไม่มีอีกแล้ว

อุรุดานักเขียนสาวสวยเซ็กซี่ ที่เรามีโอกาสวาดปกให้ 2 เล่มแล้ว
แล้วเธอก็ยังมาเรียนปักผ้ากับเรา ... อะไร ๆ มันก็ดูน่าตื่นเต้นไปหมด
รวมทั้งการได้เห็นงานปักจากสาวสีชมพูคนนี้...ขอบคุณทุกการบรรจบกันของทุกสิ่ง

: Work of my student /Naïve art Theme/Playful Embroidery 11.2/@Joyrukclub

รองเท้านารี (Paphiopedilum)

เริ่มทดลองแล้วเมื่อวาน (24Dec.14) โครงการกล้วยไม้ปัก 99 ดอก
"สกุลรองเท้านารี (Paphiopedilum) ตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2429
โดยนักพฤกษศาสตร์ชาวเยอรมัน
มาจากรากศัพท์ภาษากรีกคือ Paphia
หมายถึงเทพธิดาแห่งความรักและความงาม
และ pedilon หมายถึงรองเท้าของผู้หญิง
ซึ่งหมายถึงลักษณะกลีบดอกที่เป็นถุงลึกคล้ายรองเท้า"

รองเท้านารี (Paphiopedilum)
ที่แปลความได้ว่า : รองเท้าของเทพธิดาแห่งความรักและความงาม
พอมาผ่านมือข้าพเจ้าก็กลายเป็นรองเท้าของสาวโบฮีเมียน
ผู้มีเรื่องเล่ามากมายและเต็มไปด้วยสีสัน

เสร็จดอกที่ 1 เหลืออีก 98 ดอกเอง เบา ๆ
เป้าหมายคือทีละ 1 ดอก
เมื่อเสร็จก็เชิญปรบมือให้ตัวเอง...ค่ะ

นี่เป็นงานของปีหน้า ตั้งเป้าไว้ว่า จะทำสัปดาห์ละ 2 ดอก
ลองทำดอกนี้ดู ก็น่าจะพอได้อยู่

ไม่เน้นเหมือนจริง เน้นสไตล์และใส่ลาย stitch

ป.ล. ตอนแรกว่าจะแต่งกลอนประกอบเรื่อง
ซึ่งก็ได้แต่งแล้ว...แต่พักความหวานไว้ซักแป๊บ

Kratong/ลอยกระทง

สิ่งเดียวที่ยังพอเห็นประโยชน์จากการอนุรักษ์เทศกาลลอยกระทงไว้
ก็คือจะได้ส่งต่อประเพณีที่งดงามถึงคนรุ่นหลัง
ให้เด็ก ๆ รู้จักการขอโทษ ขอขมา รู้บุญคุณของธรรมชาติ
ที่ได้พึ่งพิงอาศัย ใช่สักแต่ว่า เห็นเป็นของสาธารณะ
มีหน้าที่รับใช้ผู้คนไป จะขว้างปาใส่ ถมถุยยังไงก็ได้
แม่น้ำเป็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์ มีตัวตน มีวิญญาณ มีหัวใจ และเป็นได้ถึงแม่

และเทศกาลลอยกระทงยังสอนเด็ก ๆ
ให้เรียนรู้ที่จะทำกระทงดอกไม้ให้ประณีตวิจิตร
เพื่อเป็นของขวัญ เพื่อบวงสรวง เพื่อเข้าถึงพิธีการที่มีมนต์ขลัง
ที่กระทำด้วยความตั้งมั่นตั้งใจมิใช่ส่งเดช
แล้วซึมซับกับวิถีอันรื่นรมย์ ที่คนรุ่นก่อนเคยมี
มันเป็นด้านละเอียดอ่อนในชีวิตที่จำเป็นต้องปลูกฝัง
เพื่อปรับข้างใน ให้สมดุล ไม่เอียงไปหาสิ่งหยาบ ๆ ใหม่ ๆ จนเอียงกะเทเร่

และน่าดีใจที่เทศกาลลอยกระทงยังคงอยู่ อยู่อย่างมั่นคงด้วยซ้ำไป
ในเช้าวันต่อมา เราจะเห็นขยะกระทงมหึมา
ที่กลายเป็นภาระหนักหน่วงของคนตามเก็บ
ข้าพเจ้าและอีกหลาย ๆ คนก็คิดเช่นนั้น
ที่ไม่คิดจะลอยกระทงอีก มาหลายสิบปี
และถ้าทุกคนคิดแบบนี้ กระทงก็จะค่อย ๆ หายไป หายไป
เหมือนกับอีกหลาย ๆ อย่างที่เคยงดงาม
เรารีบ และละเลยกันมามากไปแล้ว

ไหนจะสงครามบนท้องฟ้าอีกล่ะ ที่ทำให้เกลียดการลอยกระทง
ไม่รู้ว่าเราหันมาหลงใหล พลุ
แสงสีสวยปลอม ๆ ชั่ววูบกระพริบตาหาย ตั้งแต่เมื่อไร
หลงใหลถึงยอมแลกกับการฟังเสียงอึกกระทึกเกินแก้วหูจะทน
ยังจะควันพิษจากการเผาไหม้อีก
ทำไมเราไม่นั่งดูดาว ดูจันทร์สะท้อนลงน้ำเงียบ ๆ เหมือนเคยล่ะ
หรือเพราะเราไม่เคยว่างพอ

ตอนเย็นข้าพเจ้าเดินเข้าไปในสวนสาธารณะแถวบ้าน
เพื่ออินกับเทศกาลลอยกระทง มีประกวดกระทงอันแสนวิจิตร
ประกวดนางนพมาศ มีกระทงขายมากมาย ดีที่ไม่เห็นกระทงจากโฟมอีก
แต่อย่างไรเสีย กระทงทั้งหมดก็ยังกลายเป็นขยะในตอนเช้าอยู่ดี
ที่ท่าน้ำ มีไม้กระบอกลอยกั้นอยู่รอบบริเวณ กันกระทงลอยออกข้างนอก
เพื่อเช้ามาจะได้เก็บกระทงแค่ในพื้นที่ ก็ดีขึ้นมานิดหนึ่ง
วันนี้ยังได้ยินว่า บางที่ที่ต่างจังหวัด ลอยแบบ หนึ่งหมู่บ้าน หนึ่งกระทง

ก่อนหน้านี้ข้าพเจ้าคิดมาหลายปี ว่าเลิกไปเถอะ ไม่เห็นมีประโยชน์อะไรเลย
ทั้งที่ข้าพเจ้าเคยเป็นเด็กบ้านสวน เด็กริมน้ำแท้ ๆ โตมากับแม่น้ำ
นั่นอาจเป็นการแสดงความรักก็เป็นได้ ไม่อยากให้ใครมาลงโทษแม่น้ำอีก
ทุกสิ่งทุกอย่างมันมีการปรับเปลี่ยนประยุกต์ได้ โดยไม่ต้องเสียไปทั้งหมด

สำหรับเทศกาลลอยกระทงในปีนี้ ข้าพเจ้าไปยืนริมน้ำ ดูคนลอยกระทงแต่หัววัน
รำลึกถึงตอนลอยกระทงที่บ้านสวน การทำกระทงง่าย ๆ บ้านเราไม่ได้วิจิตรอะไร
แม่น้ำวันโน้นกับแม่น้ำเจ้าพระยาในวันนี้ยังเป็นสายเดิม
ที่ยังคงไหลตามข้าพเจ้ามาหลายสิบปี ขอบคุณแม่น้ำ
และขอบคุณเป็นพิเศษ คุณสกุล อินทกุล
ที่ทำให้ได้กลับมาซาบซึ้งกับกระทงอีกครั้ง ปีนี้ได้ลอยกระทงบนผืนผ้า

Healthy Hobbies recommended in magazine

ขอขอบพระคุณหนังสือ ชีวจิต ฉบับเดือนกันยายน 57
ที่แนะนำ ครูอ๋าย สอนปักผ้าแนวสร้างสรรค์ (เขินนะ)
ไว้เป็นหนึ่งในกิจกรรม Healthy Hobbies สำหรับคนเมือง
...
เคยมีนักเรียนมาถามว่า ครูจบอะไรมา
คาดว่า เขาอยากจะได้ยินคำตอบว่า
จบ textile มาจากฝรั่งเศส
หรือแฟชั่นดีไซน์เนอร์จากอังกฤษ
หรือโรงเรียนอาร์ต ๆ สักที่
เราก็ตอบอย่างภูมิใจว่า จบการตลาดค่ะ

แค่อยากจะบอกว่า หนทางจะไปถึง
ไม่ได้มีทางสายตรงเพียงเส้นทางเดีย

interview at Moring kiss TV

interview at Moring kiss TV / on air 11 Aug.14 / New TV 18

เมื่อคุณคิดว่า ทำได้ มันจะทำได้
เมื่อคุณคิดว่าทำไม่ได้ มันก็จะทำไม่ได้
หนังสือแนวสร้างแรงบันดาลใจหลาย ๆ เล่มก็พูดแบบนี้
คำพูดง่าย ๆ ที่ช่างเป็นสัจธรรมเหลือเกิน
วันนี้ คุณปุ้ย พิมลวรรณ ก็มาแสดงธรรมข้อนี้ให้เห็น
คุณปุ้ยออกตัวแต่แรกว่าเธอไม่ใช่แนวนี้เลย
ไม่เคยแลเรื่องการฝีมือ เย็บปักถักร้อย
เพราะคิดไปก่อนว่าตัวเองทำไม่เป็นทำไม่ได้
ใช่ ถ้าคิดว่าทำไม่ได้ ก็ไม่เคยจะลอง
แล้วพอให้เธอลอง stitch ง่าย ๆ
อย่าง chain stitch ที่ใส่ลูกปัดเข้าไปด้วย
เธอก็ทำได้อย่างง่ายดาย เพลิดเพลิน และทึ่งในฝีมือตัวเอง
รวมทั้งน้องฝ้าย มิสยูนิเวิร์ส ให้ลอง blanket ก็ทำได้รื่นไหลเหมือนกัน

และถ้าเริ่มหลงใหลไปกับมัน อะไรที่ทำไม่ได้ ไม่เป็น
เราก็จะหาทางทำให้เป็น ทำให้ได้ไปเอง
นั่นคือเริ่มมีความรักเข้ามาเกี่ยวข้อง นำทาง

: ขอบคุณภาพจาก IG คุณปุ้ย พิมลวรรณ
ขอบคุณทีมงานจากรายการ Morning kiss ที่เชื้อเชิญมา
ขอบคุณคุณก้อย ที่แนะนำไปทางรายการ

: อันความเป็นจริงแล้ว ข้าพเจ้าชอบอยู่เงียบ ๆ คนเดียว
และการออกรายการทีวีเป็นสิ่งที่น่ากลัวมาก
แต่เดี๋ยวนี้บำบัดตัวเองด้วยการลงมือทำสิ่งที่กลัวทุกอย่าง
เพื่อให้หายกลัว ออกมา 3 รายการแล้ว นึกว่าจะไม่ตื่นเต้น
พอตื่นเต้นเท่านั้นแหละ ตื่นเต้นเลย เพราะนี่เป็นรายการใหญ่
ทีมงานเยอะ มี take มี insert มีพูดกับกล้อง....แฮกมาก รัว ๆ มาก ๆ
ดีหรือไม่ดีก็ไม่รู้ แค่มันผ่านไปแล้ว ก็โล่งอก ไปทำอย่างอื่นต่อ
นี่คือกิจกรรม Eat That Flog อีกหนึ่งเมนู

ป.ล. วันนี้ คุณปุ้ยอัดไป 5 เทป แต่เลือกลง IG
แค่เรื่องปักผ้าเรื่องเดียว (คิดไปเองว่า) เธอคงเริ่มติดใจมันแล้ว

Little prince Embroidery by Noi

Work Of My Students by Noi

อาจจะเคยพูดว่า สวยน้ำตาไหล
คือน้ำตามันรื้น เวลาเห็นผลงานคนมาเรียนปักผ้า
แต่เห็นงานชิ้นนี้ ประกอบคำเล่า...อ่านแล้ว ยิ่งกว่าน้ำตาไหล
มันสะอื้นในความตื้นตัน ในความลึกซึ้งที่คุณหน่อยมองเห็น
ในความสวยงามของเส้นไหม
ความเนี้ยบ จนแทบดูเป็นงานพิมพ์มากกว่างานปัก
ทั้งตื้นตันที่ตัวเองมาถึงจุดนี้ได้อย่างไร
จุดที่บอกให้คนอื่นปักผ้า แล้วเขาปักออกมาได้สวยขนาดนี้
ชีวิตมันยุ่งเหยิง หม่นเศร้า (ยังอินกับการฆ่าตัวตายของโรบิน วิลเลี่ยมส์)
แต่เราก็ยังหาความสวยงามพบ
การบ้านชิ้นนี้ ต้องให้มากกว่าคะแนนเต็มค่ะ
….
: ถ้อยคำจากคุณหน่อย /นักเรียนปักผ้า รุ่นเจ้าชายน้อย / ที่ร้านหนังสือก็องดิด

“ดำ เทา บลู ไม่ได้หมายถึงหม่นเศร้า แต่นั่นคือเรื่องราวของเธอ เจ้าชายน้อย”
...

“ฉันปักผ้า ฉันไม่ได้แสวงหาความสุข ฉันแสวงหาความสงบ
และฉันพบความสงบได้จากการปักผ้า จากการฟังเพลง
จากการสวดมนต์ภาวนา การปักผ้าคือการฝึกเดินสายกลางอย่างแท้จริง
คุณต้องไม่ดึงด้ายให้ตึงเกินไปและต้องไม่ปล่อยให้มันหย่อนเกินไปเหมือนที่ฉันทำ
และมันเป็นบทเรียนที่ยากยิ่งที่ทำให้ฉันต้องแก้ดาวของเจ้าชายน้อยซ้ำแล้วซ้ำเล่า
ฉันยังเรียนรู้ว่าเราไม่จำเป็นต้องขมวดปมด้ายเมื่อขึ้นด้ายเส้นใหม่
แต่ใช้วิธียึดปลายด้ายไว้กับแผงด้ายด้านหลัง
ทำให้คิดได้ว่า ทุกครั้งที่เราเริ่มต้นอะไรใหม่ เราไม่ได้เริ่มจากศูนย์
และไม่เคยเริ่มจากศูนย์ เราเริ่มต้นจากตัวตนของเราที่ชีวิตได้ถักทอมาตั้งแต่เกิด
แต่แม้ว่าเราจะพยายามเก็บด้ายด้านหลังให้เรียบร้อยเท่าไหร่
ภาพด้านหลังผ้าปักก็ยังดูยุ่งเหยิงอยู่ดี ...แต่ก็นั่นแหล่ะ ชีวิตล่ะ
มีเรื่องราวเกิดขึ้นมากมายเหลือเกิน

แล้วยังมีเรื่องที่น่ารักที่เกิดขึ้นระหว่างงานชิ้นนี้
ลูกชายวัยรุ่นเข้ามาตรวจดูงานของแม่เป็นระยะๆ เพื่อดูว่าแม่ทำเสร็จหรือยัง
บางวันขอปักบ้าง เราก็สอนเขาไป ฉันใช้งานชิ้นนี้เป็นตัวอย่าง
เพื่อสอนลูกว่า หากตั้งใจทำแล้ว จงทำให้สำเร็จ ...และมันก็สำเร็จแล้ว
เตรียมตัวเดินทางไปหาเจ้าของตัวจริง

เรื่องฝีมือกับความสวยงามอาจไม่เท่าไหร่
แต่เรื่องความตั้งใจ ขอคะแนนเต็มนะคะครู : )
ขอบคุณครูอ๋ายและเพื่อนร่วมรุ่นที่น่ารักทุกคนค่ะ”

— with Zaxgy On Moon

Contemporary Thai Floral culture by embroidery

Contemporary Thai Floral culture by embroidery

ลองขึ้นตัวอย่างชิ้นงานที่จะใช้ทำ workshop
“Thai Floral Embroidery”
ในวันเสาร์ที่ 13 กันยา 57/10.00-18.00 (1วัน)
ที่พิพิธภัณฑ์วัฒนธรรมดอกไม้ ของคุณสกุล อิทกุล
รอติดตามรายละเอียดได้ที่หน้าเพจ
https://www.facebook.com/TheMuseumofFloralCulture
...

เป็นโจทย์ที่ยากขึ้นมาอีกนิด ในการหยิบวัฒนธรรมดอกไม้มาทำงานปัก
ในครั้งแรกนี้จะว่ากันด้วยเรื่องเครื่องแขวน ใช้ stitch มาประยุกต์
ตาข่ายดอกไม้ทรงนี้เรียกว่าทรงหน้าช้าง เป็นแบบ 2 มิติ
มีแบบ 3 มิติ ที่เลียนมาจากโคมไฟฝรั่ง แชนเดอเลียร์ (chandelier)

นึกไปแล้วคนในสมัยโน้นมีความเป็นศิลปิน และสุนทรียะกันมาก
เก็บดอกไม้มาประดับถักร้อยเป็นเครื่องแขวนห้อยให้สวยงามตา
แทนที่จะเก็บมาวาง ปักแจกันเฉย ๆ ก็มาร้อยแขวนไว้กับหน้าต่าง
ให้ลมพัดกลิ่นดอกไม้อวลมา สวย ๆ เก๋ ๆ
ถ้าคนสมัยนี้จะลุกขึ้นมาทำบ้างมันจะดีสักแค่ไหน

แล้วพอเราเห็นมานานจนชินตาก็กลายเป็นเรื่องสามัญที่ถูกมองข้าม
ข้ามไปมองที่อื่น อย่างอื่น ทั้งที่ของไทยเรานี่ มีรายละเอียดสวยน้ำตาไหลเลย

พอค่อย ๆ เข้าไปศึกษาดู ก็ยิ่งตื่นตาตื่นใจ
บางทีนะ เรามัวแต่ไปเลียน จัดดอกไม้ของคนอื่น ชาติอื่น
หันมาดูการจัดประดิษฐ์เครื่องดอกไม้แบบไทย ๆ คิดว่า ชนะเลิศกว่านะ
เปิดใจให้กว้าง แล้วค่อย ๆ พิจารณามัน บางทีอาจจะเจอสิ่งที่ไม่เคยมองเห็น

lines on the hand

ทุกคนมีมือ 2 มือเท่ากัน
แต่รูปร่างมือของแต่ละคนก็ต่างกันไป
บ้างมือเล็ก เรียว บาง ตามสรีระร่างกาย
บ้างมือใหญ่ แข็งแกร่ง จากการผ่านเรื่องที่ทำมามาก
และต่างก็มีเส้นลายมือเป็นของตัวเอง
ที่ติดตัวมาแต่เกิด ที่บางคนคิดว่า คือตัวกำหนดชะตาชีวิต
แต่บางคนก็เชื่อว่า เส้นลายมือกำหนดได้ด้วยการสร้าง
ลงมือทำให้มันเกิด และยิ่งตั้งใจ ลายเส้นมือก็ยิ่งงดงาม

Bird by Jew

สวัสดีค่ะครู
ส่งงานค่ะ แม้จะนานไปหน่อย แต่ก็เสร็จสำเร็จแล้ว
ขอบคุณในแรงบันดาลใจนะคะ
สำหรับจิ๋ว การปักผ้าเป็นความงามในชีวิต เป็นปัจจุบันแห่งสติ
วันไหนที่จิตยุ่งเหยิง ไหมจะพันจนรู้ตัวว่าขุ่นมัว
ในวันว่างของปีนี้ เราคงตั้งใจมอบเวลาให้งานปักเป็นพิเศษ
ขอเอาวิชาครู ไปสอนเพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆ
ให้มีแรงบันดาลใจในการต่อยอดงานศิลปะของตัวเองต่อไปนะคะ
ขอบคุณมากค่ะ
...
จิ๋ว นักปักรุ่น 6 @ Joyrukclub
จิ๋วเคยเป็นลูกศิษย์ครูตุ๊กเหมือนกัน
แล้วจิ๋วก็กลับมาเป็นนักเรียนกับเราอีกที
จำจิ๋วได้แม่น เพราะเคยคุยกันเรื่องการเลี้ยงลูกแบบ home school
ที่ไม่เห็นต้องรีบนำลูกเข้าสู่ระบบ
...
นกของจิ๋วงดงามและสร้างสรรค์
ประทับใจตรงกิ่งไม้ ที่ฉลุลายด้วย running stitch ง่าย ๆ
แต่ให้ผลดีเกินคาด และเป็นวิธีการที่ใหม่ดี
...
ขอบคุณที่ทุกคนทำผลงานออกมาในแบบที่ ไม่ได้ทำเหมือน
ทั้งเหมือนต้นฉบับ หรือเหมือนงานคนสอน
ทุกคนต่างก็คิดในแบบของตัวเอง
เรากำลังใช้ความคิดสร้างสรรค์
ไม่ใช่งานฝีมือ

ปักเหมือน วาดเหมือน ทำเหมือน พยายามจะเหมือน
ก็ไม่รู้จะทำไปเพื่ออะไร
ในสิ่งที่มีอยู่แล้ว ถ้าเราไม่แตกต่าง เราก็ไม่มีวันมีตัวตน
นอกจากเราไม่อยากจะมีตัวตน
แต่อย่างไรเสียเราก็มีตัวตนไปแล้วนับแต่เกิดมา
แค่โดดเด่นพอหรือเปล่า

ขอรณรงค์ให้ทุกคนโดดเด่น แตกต่าง อย่างสร้างสรรค์
ไม่ใช่เพื่อชิงดีชิงเด่นกัน ไม่ใช่เพื่อแข่งขันกัน
แต่เรากำลังช่วยกันทำให้โลกเคลื่อนไป
หมุนไปอีก แปลกไปอีก ค้นพบได้อีกไม่รู้จบ

work shop playful embroidery #7 "cat"

Playful Embroidery #7 :16-23-30Apr14 @ Joyrukclyb

 

การสอนปักผ้าครึ่งวัน 4 ชั่วโมง กับนักเรียน 2 คน
รู้สึกเหมือนแวะไปนั่งคุยเล่นกับเพื่อนมากกว่า
ที่จริงควรจะมีนักเรียน 4 คน แต่ cancel ไป 1
ติดอยู่ต่างประเทศอีก 1 จะมาคราวหน้า ก็ดีเหมือนกัน
แบตเตอรี่ถูกใช้ไปไม่ถึงครึ่งก้อน ยังเหลือแรงอีกเยอะ
และทำให้วงสนทนาแคบเข้ามา กระชับยิ่งขึ้น
stitch 12 ลาย เลยไม่ได้รู้สึกอัดเกินไปนัก

นักเรียนรุ่นใหญ่ ป้าแมว แต่เราขอเรียกว่า พี่แมว
เพื่อกระเถิบลำดับให้ใกล้เข้าไปอีก
พี่แมวฟินหรือเปล่าไม่รู้ ที่ลงล็อกได้ปักแมวพอดี
แต่คนสอนซิ ฟิน นะ
พี่แมวเป็นคนอิ่มกับชีวิต อารมณ์ดีทุกขณะ
และมีรังสีบวกมาก
อยู่ใกล้ ๆ เหมือนได้รับการกด like อยู่ตลอดเวลา

พี่แมวเอ่ยชมเราตลอด ทั้งเรื่อง creative
ทั้งงานสวย ทั้งสอนดี จนเคลิ้ม
แม้ในความเป็นจริง มาตรฐานสอนดี
ในสายตา เราว่า เรายังไปไม่ถึงคำนั้น
แต่ก็ได้พยายามเท่าที่จะเป็นได้
ไม่ได้ด้วยวิธีการนำเสนอ ก็เอาเทคนิค อุปกรณ์เข้าว่า
เอาใจรักเข้าหา อยากให้คนเรียนได้มากที่สุด
และวันนี้เราก็ได้รับพลังบวกจากพี่แมวกลับมาเป๋าตุงเลย
เมื่ออยู่ใกล้คนอิ่ม เราก็อิ่มไปด้วย มันเป็นเช่นนั้นแหละ
พี่แมวมายืนยันอีกครั้ง ว่าอายุไม่เป็นอุปสรรคในการเรียนรู้
ถ้าเราเปิดใจน้อมรับ....สำหรับเรา ยิ่งอยู่มานานยิ่งได้เปรียบนะ

จุ๊บแจง ตั้งแต่สอนปักผ้ามา เราว่าจุ๊บแจง สมองไวใจเร็วที่สุด
สอนอะไรไป ยังกับโปรแกรมใส่หุ่นยนต์ เข้าใจง่าย ทำได้ ทำเร็ว
ทั้งที่ไม่เคยปักผ้ามาก่อน จุ๊บแจงบอกว่า
ที่จริงแล้วหนูเป็นพวกชอบ extreme
และทำอะไรต้องทำให้สุด...เราเชื่อแล้ว
เพราะความเดิมคือ จะให้ทำงานชิ้นเดียวในการเรียน 3 ครั้ง
เพราะเวลามันสั้น ...แต่จุ๊บแจงบอกว่า จะทำการบ้านให้เสร็จเลย
ใช้เพียง 12 stitch นี่แหละ
ครั้งหน้า และครั้งต่อไป จะทำงานชิ้นใหม่
ค่ะ ๆ ว่าไง ว่าตามกัน...แต่พี่แมว ต้องตามให้ทันนะคะ
และคุณบุ๊ก ที่ครั้งนี้ขาดไป ต้องเร่งสปีดแย่เลย

ป.ล. จุ๊บแจงเคยเป็นนางแบบให้หนุ่มโรงงานน้ำตา
ดีใจมีนักเรียนสวย เก่ง เร็ว หัวดี และ extreme มาก

 

 

 

ผลงานรูปหมู่
โดยตากล้อง มัชจิ

 

จุ๊บแจงขอถ่ายรูปคู่ด้วย หวั่นไหวมาก
ไม่เป็นไร เอางานเข้าข่ม :))
แอพโทรศัพท์ของจุ๊บแจงช่วยไว้เยอะ

หัวดี หัวไว เข้าใจง่าย และมี project เยอะ

 

ปิดคอร์ส หมายเลข 7 แบบปิดไม่ลง
ยังคงอาลัยอาวรณ์
เพราะขาด สาว boho ที่หนีการปักผ้าไปเป็นนางแบบมือ
ต้องยกยอดไปคอร์สหน้า และของแม่บุ๊ก ที่ขาดไปอีก 1 ครั้ง
เป็นคอร์สที่เรียน 3 ครั้ง มีนักเรียนมาครบ แค่ครั้งเดียว
ไม่เป็นไรค่ะ เรายินดีที่จะได้เจอนักเรียนน่ารัก ๆ แบบนี้อีก
เพราะเราชอบนักเรียนตัวแถมมาก (ที่ยืนเป็นลิงอยู่ข้างหลัง)

: ขอบพระคุณพี่แมวที่เอาหนังสือมาฝากค่ะ

selfie  จากกล้องบุ๊ก...น่ารัก

 

 พออายุเลย 40 ไปแล้ว
ก็ไม่ใคร่ใส่ใจที่จะถ่ายรูป profile ของตัวเองเท่าไร
รูปนี้เป็นรูป profile ที่ไม่ได้ตั้งใจจะถ่าย

ปกติพอหมดวันสอนปักผ้า
ก็จะขอถ่ายรูปหมู่กับนักเรียนเก็บไว้ทุกครั้ง
เพื่อเป็นความทรงจำว่าพวกเราเคยมีเวลาร่วมกัน
ทุกครั้งที่สอนที่ joyrukclub โอ๋ ผู้จัดการที่นั่นจะเป็นคนถ่ายให้
วันนั้นโอ๋ยังติดคุยงานอยู่
หันไปเห็น เด็กหญิงมัดจิ ลูกสาวตัวน้อยของแม่บุ๊ก
อายุ 7 ขวบที่ติดตามแม่มาด้วย
มัดจิ ออกแนวเด็กอินดี้ เดาว่าโตขึ้นเธอคงเป็น Artist
เลยวานให้ มัดจิ ถ่ายรูปหมู่ให้หน่อย
แต่คุณแม่บุ๊กบอกว่า ลองให้ถ่ายรูปครูอ๋ายดูก่อน
ว่าถ่ายได้ไหม...ก็เลยได้รูปเดี่ยวในรอบหลาย ๆ เดือน
มัดจิด ถ่ายได้สมมาตรทีเดียว

พออายุเลย 40 และหันมาปักผ้าจริงจัง
ก็ทำให้เอ็นดูเด็ก ๆ มากขึ้นกว่าแต่ก่อนมาก ๆ
และขอยืนยันอีกครั้งว่าเด็กจะน่ารักน่าเอ็นดู
อยู่ที่พ่อแม่กล่อมเกลาเลี้ยงดูจริง ๆ

 

งานของจุ๊บแจง
แทนที่จะทำการบ้านแมวให้เสร็จดังลั่นวาจาไว้
กลับหนีไปขึ้นชิ้นใหม่

 

 

แมวของแมวดี้ที่เต็มอิ่มขึ้นเรื่อย ๆ  

 

คุณแม่บุ๊ก กับน้อง มัชจิ ชื่อจริง มัชฌิมา
วันนี้บรรยกาศสดใส
เพราะมี หนูมัชจิ มาอยู่ด้วย
มัชจิชอบพูดภาษาแมว
ถามว่าเลี้ยงแมวไหม
ตอบว่า ถ้าได้เกรด 3 แม่จะพาไปร้านที่มีแมวให้เล่น
ถ้าได้เกรด 4 ถึงจะได้เลี้ยงแมว
ระหว่างรอแม่ ก็นั่งถักโครเชต์รอ...เก๋

ผลงานของแม่บุ๊ก
ที่ตามมาเก็บ stitch วันแรกตามคนอื่น
ไม่น้อยหน้าค่ะ

 

 

ไฮไลท์วันนี้ คือการได้ดูโชว์ บัลเลต์ 2 ชุดของ มัดจิ
ระหว่าง coffee break เซอร์ไพรส์มาก
เอ่อ...แต่ไม่ค่อยแน่ใจนักว่านั่นเรียกว่า บัลเลต์
แต่ก็ประทับใจ ที่มัดจิมอบช่วงเวลาพิเศษให้
ชุดหิมะ กับ ชุดต้นไม้...เซอร์จริง ๆ

และการโชว์ภาพสเก็ตช์ ทัวร์เขาดินมาเมื่อวาน
เห็นลายเส้นมัดจิแล้วคันมือ อยากปัก ๆ

เฮ้...ปกติเราไม่ค่อย in กับเด็กนะ
แต่เราว่า เราชอบนายนะ นายแนวมากมัดจิ

 

ตัดสินใจไม่ถูกเลยว่าจะเลือกรูปไหนมาปักดี
ไม่แน่ ถ้าเราบ้าพลัง
เราอาจจะปักทั้งหมดเหมือนที่นายแนะนำก็ได้นะ

Little prince Embroidery work shop

 

"ผมรู้จักดวงดาวหนึ่งที่นายแดงอาศัยอยู่
เขาไม่เคยเชยชมดอกไม้ ไม่เคยแหงนมองดวงดาว
เขาไม่เคยรักใคร ไม่เคยทำอะไรนอกจากนั่งคิดเลข
แล้วตลอดทั้งวันก็เฝ้าพูดซ้ำซากว่า
ฉันเป็นคนเอาจริงเอาจัง ฉันเป็นคนเคร่งเครียด'
นั่นทำให้ตัวเขาพองด้วยความหยิ่งจองหอง
แต่เขาไม่ใช่คนหรอกเขาเป็นเห็ด "

: เจ้าชายน้อย

ไม่แน่ใจว่า เราเป็นเห็ดกันหรือเปล่า
แต่วันนี้เรา เอาจริงเอาจัง กับการปักผ้ากันมาก
จนไม่มีเวลาแหงนมองดวงดาว
เพราะเรากำลังอยู่บนดาว กับเจ้าชายน้อย

workshop ปักผ้า เจ้าชายน้อย 7,14 May 14
ที่ร้านก็องดิดบุ๊ก
ขอบคุณผู้ร่วมเล่า : ไก่,เปิ้ล1 ,เปิ้ล 2,หน่อย,เบล,โกร่ง,กุ้ง,อ้อ

 คนเรียนมีความสุขหรือเปล่านะ
แต่คนสอนสนุกมากที่ได้ร่าเริงอยู่กับเจ้าชายน้อย
หลาย ๆ องค์ บนผ้าปัก ของคนโน้นคนนี้
โดยรวม workshop นี้ เป็นคนเก่ง สอนง่าย เข้าใจเร็ว
ขอบคุณ สมาชิกนักปักทุกท่าน ทุกคนน่ารักมาก 

 ผลงานนักเรียนดีเด่น คุณหน่อย in กับ เจ้าชายน้อยมาก
ปักเก่ง ปักเร็ว ไปไว และครีเอท
คุณหน่อยยังยืนยันว่า ปักเสร็จแล้วจะส่งไปให้คุณโกร่ง
ที่ลันตา ...ใจมาก นับถือ ๆ
ก็อยากให้ไปติดที่ห้องพัก
ถามว่า แล้วไม่เสียดายงานชิ้นแรกที่ได้ทำหรือ
คุณหนอยว่า เดี๋ยวก็ปักใหม่ได้

กุ้ง งานชิ้นที่ 2 ปักใส่เสื้อยืดเลย
เก๋มาก เสื้อยืดลายเจ้าชายน้อย ที่ปักเองกับมือ

 

เบล ปักนิ่ง ๆ เงียบ ๆ งานเนี้ยบค่ะ

คุณโกร่ง เจ้าของที่พักจากเกาะลันตา
www.theoldtimeslanta.com
นักเรียนชายคนแรกในชีวิต
คุณโกร่งจะทำห้องพักเพิ่ม โดยใช้ธีมเป็นชื่อหนังสือ
มีห้องหนึ่งคือ little prince นั่นคือเหตุผลหลัก
ที่เขาขึ้นแผ่นดินมาเรียนปัก เจ้าชายน้อย
ส่วนเหตุผลรอง เขาว่าเดี๋ยวนี้ผู้หญิงไปเรียนต่อยมวย
เขาเลยมารักษาสมดุลด้วยการมาเรียนปักผ้าบ้าง
บอกเลยว่า เก้งก้างสุด ๆ แต่คุณเขาความตั้งใจสูง 

ดู ๆ ไป ลายเส้นของคุณเขา 

เหมือนลายเส้นต้นฉบับดั่งเดิมของ
อังตวน เดอ แซงเต็กซูเปรี
เรื่องเป็นแบบนี้นี่เอง!

นับถือในความแมน
ที่มาปักผ้าในความ girl ค่ะ

คุณไก่...ชอบเรียกเธอว่าคุณแม่
เพราะรู้สึกคุ้นเคยกันจังเลย
เธอทำตัวเป็นกันเอง ง่าย ๆ
เหมือนรู้จักกันมานานแล้ว
เธอว่า ไม่ได้ in กับเจ้าชายน้อยเท่าไร
มาปัก เพราะอยากปัก

 

เปิ้ล 1 เป็นอีก 1 คนโปรด ปักสวย ปักสนุก
ยังคงลางาน มาปักผ้า  

 

เปิ้ล 2 เพิ่งมาปักวันนี้ เลยเร่งมือมาก
จนต้องบอกว่า ไม่เป็นไร เรานัดเจอกันใหม่ได้

 

อ้อ ว่าที่คุณแม่คนขยัน ปักไปแล้ว 1 ชิ้น
วันนี้ขึ้นชิ้นใหม่ ก็ยังไปได้เร็ว

 

เปิ้ล 1 กับ เปิ้ล 2
โคจรมาพบกัน
ยังทำงานประจำเหมือนกัน
ลางานมาปักผ้าเหมือนกัน
แต่งตัวเหมือนกัน
สั่งเครื่องดื่มเหมือนกัน
เนื้อคู่กันปะเนี่ย

ตอนเบรค ย้ายโต๊ะมานั่งกินของว่างกัน
บอกว่า นั่งเบียด ๆ กันหน่อยนะ
พี่โกร่งของเรา รีบลงไปนั่งตรงกลางก่อนเลย
เสียใจด้วยนะ ที่สาวท้องแก่ ลงไปนั่งเบียดด้วย :))

 

ตกเย็น คุณแม่ออกมาหาแสง

เอานักเรียนมากอง ๆ รวมกันแล้วรู้สึกดีทุกครั้ง :))

The Little Prince 2 /Antoine de Saint-Exupéry

อังตวน เดอ แซงแต็กซูเปรี (Antoine de Saint-Exupéry) 
บอกตรง ๆ นะว่าฉันไม่กล้าออกเสียงเรียกชื่อคุณเต็ม ๆ สักที
ฉันเรียกคุณเช่นนี้เสมอ “คนเขียนเจ้าชายน้อย”
เดี๋ยวนะ “เจ้าชายน้อย” วรรณกรรมโด่งดัง
ฉันป้องปากกระซิบแก่หูตัวเอง
มันก็เหมือนนิทานที่เล่าไปเรื่อยเปื่อย ว่ามะ
ฉันเปิดหน้าหนังสือไปมา ควานหาความซาบซึ้ง ประโยคกินใจ
ตรงไหนนะ ควรจะปลาบปลื้มกันที่หน้าไหน ประโยคที่เท่าไร
ตายแล้ว นี่คืออาการ อ่านหนังสือไม่แตก
สติปัญญาไม่ถึง ใช่หรือไม่
เก็บเสียงเม้าท์มอยนี้ไว้กับตัวก่อนนะ อย่าเพิ่งปรึกษาใคร
ยังไงเราก็จะต้องสร้างบุคลิกให้ดูดีกว่าความจริงเสมอ
ด้วยการเดินตามหลัง ‘อังตวน เดอ แซง แต็ก ซูเปรี’ โอเคตามนี้นะ

นั่นคือความรู้สึกแรกพบ เจ้าชายน้อย ที่แสร้งรัก เมื่ออดีตนานมา
ซึ่งฉันจะไม่ขอโทษหรอกนะ ก็ความจริงเป็นแบบนั้น
ฉันซื่อสัตย์กับความรู้สึกตัวเองเสมอ กับคุณด้วย

ไม่รู้ซิ โชคชะตาละมั้ง ที่ทำให้เรากลับมาพบกันอีก
เอาอีกแล้ว คุณบอกไม่รู้กี่ที ว่าโลกนี้ไม่มีเรื่องโชคชะตา
ไม่มีอะไรบังเอิญ
ฉันยักไหล่ ทำไมล่ะ ก็อยากจะเชื่อแบบนี้นี่นา
ช่วงนี้ที่เรากลับมาใช้เวลาด้วยกันอีกครั้ง
เรียกว่า เกือบจะสมบูรณ์แบบ

ขอบคุณอายุอานาม กาลเวลา ที่มันตบตีสั่งสอน
เมื่อพบคุณอีกครั้ง ฉันก็เปลี่ยนไปแล้ว
ฉันไปใช้ชีวิตมาทั้งหมด เพื่อกลับมาคบกับคุณใหม่
เมื่อคุณเล่าเรื่องเจ้าชายน้อยให้ฟังอีกหน
ฉันก็กลายเป็นผู้หญิงที่พร้อมใช้งาน
ฟังเจ้าชายน้อย ด้วยความซาบซึ้ง กินใจ
มันก็เป็นเรื่องเงียบ ๆ ง่าย ๆ ไม่ครึกโครม หวือหวา
ฟังอีกครา รู้สึกเหมือนกำลังสุกงอมเต็มแก่
จนต้องยกมือขึ้นกุมหัวใจบ่อย ๆ
สบตาคุณ ยิ้มให้เจ้าชายน้อย
บางประโยค แววตาฉันก็ครื้นเครงเป็นพิเศษ

คุณแปลกใจเหรอ ที่ฉันเด็กลง
อาจเป็นแบบนั้น ที่ฉันเด็กลง
หัวใจฉันดวงเล็กลง เล็กลง เล็กลง เล็กลง ทุกวัน

: แด่ การกลับมาอ่าน “แผ่นดินของเรา”, “เที่ยวบินกลางคืน” , ไปรษณีย์ใต้, อีกครั้ง

font for embroidery