By Prare Work of my student

เคยบอกไปว่า แพร คือนักเรียนปักในอุดมคติ
แพรมีบุคลิกแบบที่ ใช่เลยที่มาเรียนปักผ้า
เรียบร้อย อ่อนหวาน คุณแม่ทำงานปัก
(แต่ไม่ยอมสอนแพร บอกให้ไปหาเรียนเอาเอง)
อุปกรณ์เพิ่มเติมดีเด่น และใส่ชุดกระโปรงที่มีลายปัก มาเรียนด้วย
แพรบอกว่า
“เอาไปอวดคุณแม่แล้วค่ะ แม่ตกใจ ไม่คิดว่าหนูทำเอง
แม่บอกว่าถ้าพ่อยังอยู่คงภูมิใจมากๆ คงมานั่งลุ้น
อัพเดทความคืบหน้าทุกวัน 5555
(แม่บอกว่าจริงๆพ่อเค้าชอบงานปักมาก ไปทำงานตปท.ทีไร
ถ้าเจอก็จะติดกลับมาทุกที)”

น่ารักไหมล่ะ...แล้วก็ไม่ผิดหวังที่แพรส่งงานเป็นคนแรก
ด้วย stitch ที่เก็บครบ และต่อยอดเพิ่มจากที่สอนไป
ตั้งใจกับทุกจุด ทุกรายละเอียดจริง ๆ
ชอบตรงการผสมสีที่ตัวหมีที่สุด

แถมลายเส้นนี้แพรก็วาดเองด้วย

: work of my student /Playful Emboidery 11.2 “Naïve Art Theme”

— with Panda Boo at Joyrukclub Thailand.

work of my student @The Museum of Floral Culture/Koy

ราวกับว่า เธอมาจาก ทวิภพ
...
สวัสดีค่ะ พี่อ๋าย
ได้ฤกษ์ส่งงานปักผ้าทะลุมิติแล้วค่ะ
พอปักไปเรื่อยๆก็เริ่มชอบลายปักแบบไทย ๆ แล้วนะ
เหมือนนั่งพับเพียบร้อยมาลัย ปักผ้า
ช่วงนี้ติดละครมากกก ถ้าละครจบคงจะได้งานเป็นชิ้นเป็นอันค่ะ
ขอบคุณพี่อ๋ายมากนะคะ สนุกมากค่ะ
ก้อย
…
ก้อย สาวสวยคมเข้มแบบไทย ๆ
เจ้าของแบรนด์ ออร์แกนิก URBAN TREE
และยังเป็นครูสอนทำสบู่ ก้อยเคยเรียนปักผ้าเบสิคมาแล้ว
ยังมาปักงานไทย ๆ ที่พิพิธภัณฑ์ดอกไม้ต่อ เพราะอยู่ใกล้บ้าน

ชอบจังหวะการใช้สี ใช้ stitch ของก้อย ที่ดูสนุก และลงตัวดี
เก๋ตรงถ่ายให้สะท้อนในกระจก แล้วบอกว่า เป็นงานทะลุมิติ
ราวกับว่า เธอมาจาก ทวิภพ

: work of my student/ The Museum of Floral Culture

— with Goy Jirasuda.

work of my student Play 11.1/Naïve Art/Pu

น้องปู คนงามเมืองจันทร์ ส่งงานมาเขย่าขวัญ
เพื่อนร่วมชั้น นาอีฟอาร์ต อีกแล้วค่ะท่านผู้ชม
ลายเส้นนี้ เป็นลายเส้นที่ปูวาดมาเอง ตอนจะเรียนปักในวันแรก
แต่ปูเลือกที่จะปักจากภาพที่เตรียมไว้ให้ก่อน
อันนั้นคือซ้อมมือ...อันนี้ปูก็บอกว่า
“ฝึกฝีเข็มชิ้นแรก เก็บ stitch ครบค่ะ”
คือยังไม่ใช่งานเอาจริงนะ....น่ากลัวมาก ครูก็พลอยกลัวไปด้วย

นี่เรียกว่าเป็นลายเส้นบริสุทธิ์แท้ ๆ สมความตั้งใจของผู้สอน
ที่อยากให้เอาลายเส้นงามง่าย ๆ จากใจ มาใส่จริตของ stitch
มีจุดน่ารักกระจุ๋มกระจิ๋มเต็มไปหมด แม่ลูกจูงมือ นก ต้นไม้
แมวเหมียว สายรุ้ง ที่งามสุดคงเป็นกลุ่มพลังใบไม้
ที่ระดม woven picot หนาตา คละสี
ไม่ได้ทำกันง่าย ๆ นะ กว่าจะได้แต่ละใบ
แต่ทั้งหมดนี้ ปูทำเหมือนมันเป็นเรื่องง่าย ๆ แป๊บเดียวเสร็จ

: work of my student Play 11.1/Naïve Art/Joyrukclub Thailand

: work of my student Play 11.1/Naïve Art /June

ถ้ามีนักเรียนส่งการบ้านมา ถ้าไม่ติดอะไร
ส่วนใหญ่จะโพสต์ทันที
ดีใจที่มีคนส่งการบ้าน
อยากอวดด้วยว่ามีนักเรียนเก่ง นักเรียนขยัน
นึกถึงความตั้งใจของคนทำด้วย ต้องรีบชื่นชม

ชิ้นนี้เป็นของคุณจูน นักเรียนนาอีฟอาร์ตรุ่น 11.1 อีก 1 ท่าน
คุณจูนปัก ใช้ stitch ได้เหมาะกับงาน ของ Artist คนนี้
รายละเอียดไม่ได้เยอะมาก แต่สนุกกับ style
แต่ถึงอย่างไร ปมฝรั่งเศสตรงเมฆสีฟ้า ก็ไม่ได้น้อยหน้า
Satin stitch ตรงต้นไม้ก็ด้วย ดูสนุกดี

ที่ชอบที่สุดคือการใช้สีมาระบายผสม ปนไปกับการปัก
เป็นการทุ่นแรงที่ได้ผลดีนะ

: work of my student Play 11.1/Naïve Art/Joyrukclub Thailand

Credit illustrations by Tetsuhiro Wakabayashi
http://www.artisticmoods.com/tetsuhiro-wakabayashi/

work of my student @The Museum of Floral Culture/Jeab,Moo

 ผลงานคุณเจี๊ยบ

ผลงานคุณหมู

ผลงานคุณเจี้ยบ และคุณหมู นักเรียนปักผ้า
ที่พิพิธภัณฑ์วัฒนธรรมดอกไม้ / ธีม : เครื่องแขวน ตาข่ายดอกไม้
ขอบคุณที่คุณเจี้ยบส่งการบ้านมาให้ชม เรารักการบ้านของนักปักทุกคน

ชื่นชมผลงานตัวเองเถอะค่ะ อย่ากังวลว่ามันจะสวยน้อยกว่าคนอื่น
อย่าออกตัวไปก่อนว่ามันไม่ดีพอ เพราะถ้าคุณบอกว่ามันไม่สวย
คุณอื่นก็เชื่อตามคุณว่ามันไม่สวย
ความตั้งใจที่คุณอยากทำ ชิ้นงานของคุณมันจะรู้สึกอย่างไรล่ะ
มันก็มีหัวใจนะ...(ยังมีหัวใจของคนสอนอีกล่ะ)

ไม่ว่ามันจะออกมาแบบไหน มันก็สวยในแบบของคุณ
มองหาจุดสวย มองหาความหมายที่คุณใส่ใจลงไป
มองหาเรื่องราวการเดินทางระหว่างการปัก
มองเห็นคุณค่ากับเวลาที่คุณเสียไป
นึกถึงตอนพันไหม ตอนเข็มจิ้มนิ้ว ความสับสนในเทคนิค
การเลือกใช้ stitch เลือกสีไหม แรงไหล่ แรงนิ้ว ที่คุณลงไป
มันเต็มไปด้วยความสวยงามทั้งนั้น

: work of my student The Museum of Floral Culture

work fo my student "Ying" Play 11.1 Them : naive

ผลงานพี่หญิง นักปักผ้า Play 11.1 Them : naive (นาอีฟว')
พี่หญิงซุ่มโป่งอยู่หลายวัน
หลังจากเห็นผลงานของ น้องปู และพี่โหน่ง
นักเรียนร่วมโต๊ะ ที่ปล่อยของกันเต็มที่
ต้องบอกพี่หญิงว่า ส่งเถอะค่ะ นี่มันงานศิลปะ
ไม่มีมากกว่า น้อยกว่า ไม่มีผิดถูก มีแต่สไตล์ใคร สไตล์มัน
และนี่ยิ่งเป็นธีมนาอีฟ...มีแต่ความสวยบริสุทธิ์ ที่ตั้งใจทำ

อย่างที่เคยเล่า พี่หญิง เป็นหญิงใหญ่
ที่ไม่ปล่อยให้วัยมาอ้างว่าไม่ทันโลก
พี่หญิงขายของหลายอย่างใน ebay
อย่างสนุกสนานกับการค้า online
และกระตือรือร้นกับชีวิตอยู่ในที ไม่มีหงอย
ฝากกด like เป็นกำลังใจให้พี่หญิงหน่อยนะคะ
…
“หลังจากทำใจเห็นการบ้านน้องๆเพื่อนๆที่สวยๆกันทั้งนั้น
ต้องทำใจนิดนึงก่อนส่งการบ้านเพราะอายฝีมือตัวเอง
พิจารณางานปักตัวเองหลังทำเสร็จแล้วเห็นว่าต้นไม้ในงานปักเยอะไปหน่อย
สงสัยกลัวน้องหมีขั้วโลกจะร้อนนอนไม่หลับแน่ๆ
จะเยอะไปไหนก็ไม่รู้ ยังไงครูอ๋ายช่วยพิจารณาติชมและให้คำแนะนำด้วยนะคะ
พอดีพี่ไม่ชอบเลาะออกเดินลุยหน้าปักไปเลย ต่างจากคุณโหน่งค่ะ
หากมีเวลาจะขอปักแก้ตัวใหม่ให้สวยกว่าชิ้นนี้แน่ๆ สัญญาค่ะ”
…
ชอบตรงต้นไม้หลังหมีนี่แหละ ดูอบอุ่นปลอดภัยดี
เหมาะอย่างยิ่งกับกระแส ช่วยลดโลกร้อนให้หมีขั้วโลกค่ะ

: work of my student /workshop Playful Embroidery 11.1 Joyrukclub Thailand

— with Paungpet Orkweha.

Work of my student by Ying

เพิ่งเจอ นักเรียนหญิง ที่งาน ศศิน young เดิน เมื่อวันอาทิตย์
หญิงเป็นหนึ่งในทีมงานที่กำลังอยู่ในอาการหัวปั่น
แค่ไปสะกิดเบา ๆ แล้วถามว่า เป็นไงบ้างหายเงียบไปเลย
เธอทำท่าไม่แยแสครูเท่าไร ก้มหน้าขายเสื้อ ขายบัตร ชุลมุนต่อไป

แต่ 2 วันต่อมา เธอโพสต์งานปักชิ้นนี้ เรียกข้าพเจ้าไปดู
ประหนึ่งว่า ฉันไม่ขอพูดมาก...ดูซะ
หญิงเป็นนักเรียนปักผ้าเบสิค รุ่นปักผ้าใต้ต้นไม้ ที่ร้านก็องดิด
มาเรียนแบบเร็ว ๆ รีบกลับ ทั้ง 2 วัน
เราก็ต้องรีบ ๆ สอน stitch รัว ๆ เพราะเธอจะรีบไป
รับ job เจ้านายของเธอ

ไม่นึกว่า นักเรียนรีบ ๆ ที่งานเยอะคนนี้ ที่คิดว่ากำลังทำ project หนังสืออยู่
จะมีงานมาให้ดู งามด้วย นี่นักเรียนเบสิคคร่าว ๆ
และบอกว่า ยังไม่ใช่การบ้าน
แค่ทำเล่น ๆ คั่นเวลา ...ชอบตรงหางสลับสี และกิ่งไม้ 3 มิติ
ส่วนตัวชอบการผสมของจริงเข้าไปแบบนี้ สนุกดี
woven picot และ ปมตุรกี เป็น stitch ที่แถมให้ในวันนั้น
ของแถม กลายเป็นจุดขาย

: work of my student

— with Sunday February.

work of my student at Joyrukclub play 11.1 / Theme NAÏVE ART

: work of my student "Nong" / at Joyrukclub  

  outline by Nong

 

ไม่รู้ว่าใครเป็นคนคิดคำว่า ฟรุ้งฟริ้ง ขึ้นมาเป็นคนแรก
อยากจะขอบคุณเขานะ ที่ทำให้หาคำจำกัดความของงานชิ้นนี้ได้
งานของพี่โหน่ง นักเรียนปัก play 11.1 ธีมนาอีฟ
พี่เขาฟรุ้งฟริ้งตัวแม่ค่ะ

ชื่นใจที่รุ่นนี้ส่งการบ้านกันเร็ว
เสร็จ 2 คนแล้ว (ธีมโฟล์คอาร์ตก่อนหน้านี้ อยู่ไหนหนอ)

พี่โหน่งมาเรียนปักผ้าเพราะเป็นแฟนคลับ ม่งเม้ง
แมวตัวเมียเอาแต่ใจที่บ้านข้าพเจ้า
ถามว่า มาลงเรียนปักผ้าแล้วจะได้เจอเม้งไหม...ก็ไม่นะ ฮิ ฮิ
พี่โหน่งเลยมีแต่ของฝากมาให้เม้ง
หรืออีกนัยยะ พี่โหน่งจะทอดสะพานให้ลูกชาย วรเชษฐ์ เป็นแน่แท้
แต่คงจะอด...เพราะเม้งชอบอยู่เป็นโสดค่ะ

พี่โหน่งเป็นผู้หญิงที่ทำงานฝีมือหลาย ๆ อย่างอยู่แล้ว
ระหว่างที่ใช้ชีวิตด้วยกัน 2 วัน รู้สึกเลยว่าพี่โหน่งเป็นผู้หญิงอบอุ่น
รู้เยอะ พูดอะไรก็คุยได้หมด...และรักแมวเหมือนกัน ยังไงก็คุยกันรู้เรื่อง
งานพี่โหน่ง งดงาม มีรายละเอียด ฟรุ้งฟริ้งดังว่าเต็มไปหมด
เชิญเพ่งพินิจตามอัธยาศัย...ในโลกแฟนตาซีของวรเชษฐ์

ป.ล. โลกของครูอยู่ยากขึ้นทุกวัน มีแต่นักเรียนเก่ง ๆ
โชว์ของกันตลอด ตอนเราเรียนไม่เห็นเก่งแบบนี้เลย

ขอยกความดีความชอบให้ตัวเองนิดเดียว 10% ว่าครูสอนเก่ง ฮิ ฮิ
ที่เหลือ 90% ยกให้นักเรียน ยกให้ความคิดสร้างสรรรค์
ความเป็น artist ที่แอบแฝงอยู่ในตัวตนของทุกคน

— with Pakpen Siri

: work of my student "Pu" / at Joyrukclub  

ผลงานน้องปู เดินทางมาเรียนจากจันทบุรี
ธีมนาอีฟ play 11.1  งามมากเหนือคำบรรยาย

: work of my student  with ชัญญาธิษฐ์ ธนูทอง.

Credit illustration  by
 http://www.oneluckyhelen.com/

Little prince Embroidery by Noi

Work Of My Students by Noi

อาจจะเคยพูดว่า สวยน้ำตาไหล
คือน้ำตามันรื้น เวลาเห็นผลงานคนมาเรียนปักผ้า
แต่เห็นงานชิ้นนี้ ประกอบคำเล่า...อ่านแล้ว ยิ่งกว่าน้ำตาไหล
มันสะอื้นในความตื้นตัน ในความลึกซึ้งที่คุณหน่อยมองเห็น
ในความสวยงามของเส้นไหม
ความเนี้ยบ จนแทบดูเป็นงานพิมพ์มากกว่างานปัก
ทั้งตื้นตันที่ตัวเองมาถึงจุดนี้ได้อย่างไร
จุดที่บอกให้คนอื่นปักผ้า แล้วเขาปักออกมาได้สวยขนาดนี้
ชีวิตมันยุ่งเหยิง หม่นเศร้า (ยังอินกับการฆ่าตัวตายของโรบิน วิลเลี่ยมส์)
แต่เราก็ยังหาความสวยงามพบ
การบ้านชิ้นนี้ ต้องให้มากกว่าคะแนนเต็มค่ะ
….
: ถ้อยคำจากคุณหน่อย /นักเรียนปักผ้า รุ่นเจ้าชายน้อย / ที่ร้านหนังสือก็องดิด

“ดำ เทา บลู ไม่ได้หมายถึงหม่นเศร้า แต่นั่นคือเรื่องราวของเธอ เจ้าชายน้อย”
...

“ฉันปักผ้า ฉันไม่ได้แสวงหาความสุข ฉันแสวงหาความสงบ
และฉันพบความสงบได้จากการปักผ้า จากการฟังเพลง
จากการสวดมนต์ภาวนา การปักผ้าคือการฝึกเดินสายกลางอย่างแท้จริง
คุณต้องไม่ดึงด้ายให้ตึงเกินไปและต้องไม่ปล่อยให้มันหย่อนเกินไปเหมือนที่ฉันทำ
และมันเป็นบทเรียนที่ยากยิ่งที่ทำให้ฉันต้องแก้ดาวของเจ้าชายน้อยซ้ำแล้วซ้ำเล่า
ฉันยังเรียนรู้ว่าเราไม่จำเป็นต้องขมวดปมด้ายเมื่อขึ้นด้ายเส้นใหม่
แต่ใช้วิธียึดปลายด้ายไว้กับแผงด้ายด้านหลัง
ทำให้คิดได้ว่า ทุกครั้งที่เราเริ่มต้นอะไรใหม่ เราไม่ได้เริ่มจากศูนย์
และไม่เคยเริ่มจากศูนย์ เราเริ่มต้นจากตัวตนของเราที่ชีวิตได้ถักทอมาตั้งแต่เกิด
แต่แม้ว่าเราจะพยายามเก็บด้ายด้านหลังให้เรียบร้อยเท่าไหร่
ภาพด้านหลังผ้าปักก็ยังดูยุ่งเหยิงอยู่ดี ...แต่ก็นั่นแหล่ะ ชีวิตล่ะ
มีเรื่องราวเกิดขึ้นมากมายเหลือเกิน

แล้วยังมีเรื่องที่น่ารักที่เกิดขึ้นระหว่างงานชิ้นนี้
ลูกชายวัยรุ่นเข้ามาตรวจดูงานของแม่เป็นระยะๆ เพื่อดูว่าแม่ทำเสร็จหรือยัง
บางวันขอปักบ้าง เราก็สอนเขาไป ฉันใช้งานชิ้นนี้เป็นตัวอย่าง
เพื่อสอนลูกว่า หากตั้งใจทำแล้ว จงทำให้สำเร็จ ...และมันก็สำเร็จแล้ว
เตรียมตัวเดินทางไปหาเจ้าของตัวจริง

เรื่องฝีมือกับความสวยงามอาจไม่เท่าไหร่
แต่เรื่องความตั้งใจ ขอคะแนนเต็มนะคะครู : )
ขอบคุณครูอ๋ายและเพื่อนร่วมรุ่นที่น่ารักทุกคนค่ะ”

— with Zaxgy On Moon

Russian dolls Embroidery by Ratt

Works of my students Hathairatt  from /joyrukclub Theme : Russian dolls

“ส่งการบ้านค่ะครูอ๋าย ฝีมือไม่เท่าไหร่ แต่ตั้งใจเกินร้อยค่ะ
ขอบคุณครูอ๋ายนะคะที่แชร์ศิลปะจับต้องได้มาให้ชุ่มชื่นหัวใจ
ไม่คิดว่าจะทำเสร็จ
เพราะเป็นคนไม่มีความคิดสร้างสรรค์เรื่องศิลปะแม้แต่น้อย
ชีวิตมีแต่ 12345 งานนี้ถือเป็นการฝึกสมองอีกด้านค่ะ”



: รัตน์ /นักเรียนจาก Joyrukclub /Play 9 ธีมแม่ลูกดก /20,27 July 14
...
ขอตัวไปกรีดน้ำตาในห้องน้ำแพ๊พ
เป็นไงล่ะ ชนะเลิศ ในความฟู ปูเต็มของคุณแม่
งดงามในความตั้งใจ
แค่ตั้งใจและทำให้เสร็จมันก็สวยมากแล้ว
ไหนว่าไม่มีความคิดสร้างสรรค์
นี่มันสร้างสรรค์ในการใช้ stitch มาก
โดยเฉพาะความกรุยกรายของปมตุรกี
หวังว่านี่จะเป็นแรงบันดาลใจ
เป็นแรงกระตุ้นให้ สมาชิก แม่ลูกดกคนอื่น ๆ เนอะคะ

Little prince form Ple

Embroidery "Little Prince "  form Ple my student @Candide books

“เมื่อเจ้าชายน้อยตื่นมากินกบ”
ผลงานปักของ เปิ้ล 1 นักเรียนจากคลาสเบสิค
ธีมเจ้าชายน้อย @ ร้านหนังสือก็องดิด
นี่คือการบ้านชิ้นที่ 2... เปิ้ลเล่าให้ฟังว่า
หลังจากทำชิ้นที่ 1 เสร็จสิ้นไปแล้ว ก็ขึ้นชิ้นที่ 2 ไว้นิดหน่อย
แล้วก็ปล่อยทิ้งไว้แบบนั้น เพราะคิดเรื่องปักหญ้าไม่ออก
จนกระทั่งได้มาอ่านโพสต์ข้าพเจ้าเรื่อง “กินกบแต่เช้า”(eat that flog)
ทำสิ่งที่ยาก ที่ไม่อยากทำก่อนเป็นงานชิ้นแรกของวันนั้น
ทำเป้าหมายเล็ก ๆ สั้น ๆ ให้เสร็จไปแต่ละวัน เพื่อไปสู่เป้าหมายใหญ่
เจ้าชายน้อยของเปิ้ลก็เสร็จได้ในเวลาสองสามวัน
นอกจากชื่นใจที่ได้เห็นงานสวย ๆ เนี้ยบ ๆ ผลงานของนักเรียนแล้ว
ก็ยังชื่นใจในสิ่งที่เราบอกตัวเอง สอนตัวเอง ให้แรงบันดาลใจตัวเอง
มันมีผลกับคนอื่น ๆ ด้วย ไม่ใช่แค่เปิ้ลคนเดียว
มีอีกหลายคนที่มาบอกแบบนี้ ...หลายคน เริ่มกินกบ
พลังและแรงบันดาลใจมันก็เด้งกลับมาที่เราอีก

แด่เจ้าชาย เจ้าหญิง น้อย ๆ ในตัวของทุกคน
ไม่ว่าเราจะอายุเท่าไร เราก็ยังไม่หยุดเติบโต ในการเรียนรู้ไปทุกวัน
พร้อมกับเอาใจเด็กเล็กในตัวเราไปด้วย เพื่อรักษาสมดุลในชีวิต
ple

Bird by June

"ถ้าเธอทำให้ฉันเชื่อง
เราจะมีความต้องการต่อกัน
สำหรับฉัน เธอจะเป็นหนึ่งเดียวในโลก"

: เจ้าชายน้อย

หลังวันสงกรานต์ที่หายออกจากบ้านไปค่อนวัน
อีกวันต่อมา นกก็หายไป
นกกินปลีอกเหลืองคู่สามีภรรยา ที่ผลัดกันมาเกาะกิ่ง
ต้นเล็บมือนางที่ตายแล้วทุกวัน วันละหลายครั้ง
อย่างกับพยายามช่วยกันปลุกให้ต้นไม้แตกกิ่งใหม่ออกมา
มันหายไป ... รวมไปถึง นกกระจิ๊ดตะโพกขาว
เสียงนกกาเหว่า ฝูงนกพิราบที่เหลือไม่กี่ตัว
พวกมันหายไปไหน
รู้สึก ใจหาย เสียใจ ความผูกพัน และความเชื่องใช่ไหม
เกิดความเชื่องขึ้นนับแต่วันที่เท่าไรนะ ที่เราเริ่มรู้จักกัน

: การบ้านนกของ จูน นักเรียน Joyrukclub รุ่น 6
ถึงนกของจูนจะปูเต็ม...แต่เราก็รู้สึกเหมือนเดิม
ว่าจูนไม่ใช่คนฟูมฟาม มันกระชับและ graphic
เป็นนกตัวที่ไม่ใช้ ปมตุรกี ปมฮิต อย่างที่แล้ว ๆ มา
จูนเป็นคนมั่นคงในตัวเองนะ
ขอบคุณค่ะ ที่ส่งการบ้าน
จูนได้จบหลักสูตรแล้วโดยสมบูรณ์
ด้วยการทำใบประกาศให้ตัวเอง :))

จูน 
Jarinya Wattanapanich.

Bird by Num

มีงานมาให้กรี๊ดสลบ ล้มตึง อีกแล้ว
นกกรุยกรายตัวนี้เป็นของน้ำ
นักเรียนปักผ้าใต้ต้นไม้ ที่ร้านก็องดิดรุ่น 1
นอกจากการบ้านชิ้นแรกที่ปักใบไม้กันในคลาส
ที่น้ำทำได้ดี มีแววตั้งแต่แรกปัก ทำเสร็จออกมาก็สวยเนี้ยบ
น้ำก็เป็นอีกคน ที่ส่งการบ้านชิ้นที่ 2 ครบตามหลักสูตร
เป็นการมอบใบประกาศนียบัตรให้ตัวเองอย่างงดงาม
(เช่นเดียวกับมิว นี่เป็นผลงานคลาสเบสิคที่สุดยอดทั้ง 2 คน)

จุดประสงค์ของการบ้านชิ้นที่สอง อยากให้ทวนลาย stitch
เพื่อสร้างการจดจำ และเป็นการริ คิดสร้างสรรค์การใช้ stitch
การใช้สี วางองค์ประกอบ และทำความรู้จักรสนิยมตัวเอง
ที่ครูก็คงสอนไม่ได้ ของใครของมัน ไม่มีผิดถูก

ชอบการเลือกใช้สีของนกตัวนี้
มันคลาสสิค นุ่มนวล ผู้ดี เหมือนตัวน้ำ
เราเองไม่ใคร่จะคิดถึงโทนนี้ เพราะเรามันโบฮีเมียน เยอะ ฉูดฉาด
เหมือนอย่างที่น้ำบอก

“งานชิ้นนี้ได้เรียนรู้อะไรมากค่ะ ศิลปะมันถ่ายทอดตัวเราออกมาจริงๆ”
น้ำกังวลว่า stitch จะเยอะไป สำหรับเรา มันดูมี texture ที่สนุกน่าตื่นเต้น
แอบเห็น stitch ที่ไม่ได้สอนไป ปะปนมาด้วย
เธอคงเอาจริงแล้วซินะ

น้ำ Nutty Hamham.

Bird by Jew

สวัสดีค่ะครู
ส่งงานค่ะ แม้จะนานไปหน่อย แต่ก็เสร็จสำเร็จแล้ว
ขอบคุณในแรงบันดาลใจนะคะ
สำหรับจิ๋ว การปักผ้าเป็นความงามในชีวิต เป็นปัจจุบันแห่งสติ
วันไหนที่จิตยุ่งเหยิง ไหมจะพันจนรู้ตัวว่าขุ่นมัว
ในวันว่างของปีนี้ เราคงตั้งใจมอบเวลาให้งานปักเป็นพิเศษ
ขอเอาวิชาครู ไปสอนเพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆ
ให้มีแรงบันดาลใจในการต่อยอดงานศิลปะของตัวเองต่อไปนะคะ
ขอบคุณมากค่ะ
...
จิ๋ว นักปักรุ่น 6 @ Joyrukclub
จิ๋วเคยเป็นลูกศิษย์ครูตุ๊กเหมือนกัน
แล้วจิ๋วก็กลับมาเป็นนักเรียนกับเราอีกที
จำจิ๋วได้แม่น เพราะเคยคุยกันเรื่องการเลี้ยงลูกแบบ home school
ที่ไม่เห็นต้องรีบนำลูกเข้าสู่ระบบ
...
นกของจิ๋วงดงามและสร้างสรรค์
ประทับใจตรงกิ่งไม้ ที่ฉลุลายด้วย running stitch ง่าย ๆ
แต่ให้ผลดีเกินคาด และเป็นวิธีการที่ใหม่ดี
...
ขอบคุณที่ทุกคนทำผลงานออกมาในแบบที่ ไม่ได้ทำเหมือน
ทั้งเหมือนต้นฉบับ หรือเหมือนงานคนสอน
ทุกคนต่างก็คิดในแบบของตัวเอง
เรากำลังใช้ความคิดสร้างสรรค์
ไม่ใช่งานฝีมือ

ปักเหมือน วาดเหมือน ทำเหมือน พยายามจะเหมือน
ก็ไม่รู้จะทำไปเพื่ออะไร
ในสิ่งที่มีอยู่แล้ว ถ้าเราไม่แตกต่าง เราก็ไม่มีวันมีตัวตน
นอกจากเราไม่อยากจะมีตัวตน
แต่อย่างไรเสียเราก็มีตัวตนไปแล้วนับแต่เกิดมา
แค่โดดเด่นพอหรือเปล่า

ขอรณรงค์ให้ทุกคนโดดเด่น แตกต่าง อย่างสร้างสรรค์
ไม่ใช่เพื่อชิงดีชิงเด่นกัน ไม่ใช่เพื่อแข่งขันกัน
แต่เรากำลังช่วยกันทำให้โลกเคลื่อนไป
หมุนไปอีก แปลกไปอีก ค้นพบได้อีกไม่รู้จบ

Bird by Mew

หากย้อนกลับไปเมื่อ 2 ปีที่แล้ว
แล้วได้เห็น งานปักแบบนี้เข้า
ข้าพเจ้าคงกรี๊ดไม่หยุด ลงไปคารวะฟ้าดิน 3 ที มันตื่นตายิ่งนัก
งานปักมันไปได้ถึงขนาดนี้เลยหรือ ไม่เคยเห็นมาก่อน
แล้วจู่ ๆ ตอนนั้น ก็มีผู้เฒ่าคนหนึ่งปรากฏกายขึ้นแล้วบอกว่า
อีกหน่อยคุณจะทำได้แบบนี้ และนี้คือผลงานของลูกศิษย์คุณ
ข้าพเจ้าคงไม่มีวันเชื่อ ว่าตัวเองจะทำได้ หรือสอนให้ใครทำต่อ

แล้วในอีก2 ปีต่อมา
ข้าพเจ้าก็สร้างเทรนด์การปักผ้าแบบนี้ขึ้นมาได้จริง ๆ
ไม่รู้ซิ งานฝรั่ง ต่างประเทศที่ทำให้ตื่นตา ส่วนใหญ่
มาจากสาย Artist ทั้งสิ้น อาศัยความเป็นศิลปิน
ไม่มีใครใช้ stitch

ข้าพเจ้าดีใจที่ทำให้คนไทยธรรมดาหลายคน
มีผลงานศิลปะ ไม่ใช่งานฝีมือ
นี่คือเป้าหมายที่อยากจะพางานปักไปให้ถึง

"มาส่งการบ้านนกค่ะ พี่อ๋าย ใช้เวลาเกือบเดือนกว่าจะได้ทั้งตัว
ยิ่งปักยิ่งตกหลุมรัก และพบว่าการปักผ้าทำให้เราเย็นใจได้ดีจริง ๆ"

มิว นักปักรุ่นปักผ้าใต้ต้นไม้ #1 ที่ก็องดิด
ปักได้ละเอียด ใช้ stitch ได้ละเมียด ขยันกับปมตุรกีมาก
ไล่จากเข้มไปอ่อนด้วย stitch อื่น ๆ ก็กริ๊บนัก
นี่คือนักเรียนจากคลาสเบสิค
mew

หลายคนนัก ที่ได้ค้นพบศักยภาพ
ที่ร่างกายไม่เคยได้รับอนุญาตให้แสดงออกมาก่อน
ด้วยการลองทำบางอย่าง อย่าหยุดที่จะได้ลองอะไรใหม่ ๆ
เพื่อตื่นเต้นในการค้นพบแร่ทองคำในตัว

Playful Embroidery #8 @joyrukclub "มานี ชูใจ" 4,14 May14

อ่านรายละเอียดได้ที่
Playfull embroidery #8 มานีชูใจ 4,14May14

woven picot for wing by noi

คุณหน่อย ตีความฝูงนกอพยพในเจ้าชายน้อยว่า มันคือโอกาส

"ในชีวิตของเรา มีเจ้าพวกนกย้ายถิ่นผ่านมาในชีวิต ครั้งแล้วครั้งเล่า
นำพาพวกเราไปพบและเรียนรู้สิ่งใหม่อยู่เรื่อยไป
และเราต้องขอบคุณนกพวกนี้นะ
พราะมันทำให้เราได้เห็นคุณค่าและรู้จักสิ่งที่เราจากมา
หรือสิ่งที่เราทิ้งไว้ข้างหลัง
เหมือนกับที่เจ้าชายคิดถึงดอกไม้ของเขา"

: สำนวนคุณหน่อย นักปักเจ้าชายน้อย

ตอนที่สอนถึง ลาย stitch woven picot
จะรู้สึกได้ว่า เป็นอีก 1 โค้งอันตราย
ความท้าทายของการเป็นผู้ถ่ายทอดคือ
พูดเรื่องยากให้ฟังเป็นเรื่องง่าย
นอกจากทำให้ดูแล้ว
ก็ต้องหา คีย์เวิร์ด ให้เป็นจุดจำ เข้าใจง่าย ทำได้
และบ่อยครั้ง คนเรียน ก็พูดคำเหล่านั้นออกมา
ให้เราเก็บสะสม เอามาสอนในครั้งต่อไป
ยิ่งสอน ทุกลายก็ยิ่งดูง่าย ทำได้กันทุกคน

และความสุขเล็ก ๆ ตอนสอนลาย woven picot
คือตอนที่นักเรียน ถอนเข็มหมุดออก
แล้วลายมันจะเด้งออกมาจากผืนผ้า
ร้อยทั้งร้อย กรี๊ดกร๊าด ชื่นชมตัวเองกันทั้งสิ้น
ฉันเก่ง ฉันทำได้ ก็ลายมันน่ารัก

คุณหน่อย ครีเอทมาก ที่เอาไปใส่เป็นปีกนก
ตอนที่ขึ้นงานตัวอย่าง ว่าจะเอาฝูงนกมาใส่เหมือนกัน
แต่ยังคิดไม่ออกว่าจะปักนกยังไง
นี่ไงล่ะ คุณหน่อยมาทำให้ดูแล้ว
ในขณะสอน นักเรียนก็สอนเราไปด้วยเสมอ

นักเรียนปักทุกรุ่น ต่างก็เป็นนกอพยพ
เป็นโอกาส ที่ผ่านมาให้เรารู้จัก และเรียนรู้ :)

Pillow pom pom by Yui

 

สองปีมานี่ นับแต่หันมาปักผ้า ก็มีเรื่องให้ครื้นเครงไม่หยุด
ทั้งเรื่องที่เกี่ยวกับการปักผ้า และไม่เกี่ยว
ได้ลง magazine 5 เล่ม สัมภาษณ์รายการทีวี 2 ครั้ง
ได้เขียนคอลัมน์ลง image 2 ครั้ง ทำหน้าปกนิยาย 2 เล่ม
ได้ทำลายเสื้อยืดให้มูลนิธิสืบ ได้ทำภาพประกอบ
ได้ทำ postcard ขายช่วยแมวจรจัด
มีคนมาชวนทำโน่นนี่อยู่เรื่อย ๆ (ทำบ้างไม่ทำบ้าง)
มีมิตรภาพดี ๆ มีเรื่องเล็ก เรื่องน้อย ที่ทำให้เบิกบานไม่หยุด
และที่สำคัญที่สุด ได้เป็นครูสอนปักผ้า

แต่สิ่งที่รู้สึกประสบความสำเร็จที่สุดคือ
ได้เห็นคนมาเรียนปักผ้า แล้วเมามันกับเข็ม
เอาไปต่อยอดกันสนุก...รู้สึกบรรลุมาก

ยุ้ย นักเรียนรุ่น 6 ที่ Joyrukclub
เคยเรียนคอร์สปักผ้าเบสิคมาก่อน
แล้วมาติวเข้มข้นกับข้าพเจ้าอีกที
ยุ้ยเป็นนักวาดภาพประกอบ
จึงมีลายเส้นเฉพาะตัว
งานของยุ้ย สวย เก๋ ลายเส้นเนี้ยบทุกชิ้น

หมอนเซ็ทนี้น่ากรี๊ดมาก ครีเอทมาก
ใส่ stitch สนุกไปเลย เห็นยุ้ยว่า ใช้ไหมเบอร์ 5
เหมาะกับงานใหญ่ ๆ อย่างหมอนอิง
ตอนแรกลังเลที่จะเอามาโชว์
ยุ้ยกำลังทำขาย กลัวจะโดน copy
เพราะดีไซน์มันใหม่ มันน่ารัก น่ากอด
แต่คิดว่า เอามาโพสต์ก็เป็นการช่วยโปรโมท
และเป็นแรงบันดาลใจให้ช่วยกันคิดอะไรใหม่ ๆ ขึ้นมา

ยุ้ยมาปรึกษาเรื่องราคา บอกไปแล้วว่า ห้ามขายถูก
ค่าเย็บหมอน ค่าวัสดุ ค่าปัก ค่าออกแบบ
ควรจะขายเป็นพันขึ้นไป
ขายคนไทยไม่ได้ ก็ขายต่างชาติ
ที่เขาเห็นคุณค่าของงาน handmade นะ
หรือใครสนใจ ติดต่อกับยุ้ยโดยตรงเลยค่ะ
yui.nattawan

หมอนหัวจุกของยุ้ย
เป็นอีกหนึ่งรายการ ที่ต้องเก็บไว้ในเรื่องครื้นเครง :))

Bird Emboridery by Yui / Blue-tailed bee-eater

 

  

นกจาบคาหัวเขียว (Blue-tailed bee-eater)

วันที่ไปเรียนทอผ้ากับครูอ๋อที่ Joyrukclub
ครูอ๋อบอกว่า ชอบมากเวลาสอนนักเรียน
ได้เห็นวิธีคิด วิธีสร้างสรรค์การทอ สารพัดแบบ
ที่บางแบบคนสอนก็ไม่ได้นึกมาก่อน
เป็นการเปิดโลกกว้างทั้งคนสอนและคนเรียน

เราเองก็เป็นแบบนั้น เวลาเห็นการบ้านนักเรียนปัก
มันจะตื่นเต้นว่า อุ๊ย,อุ๊ย,อุ๊ย เขาเอา stitch นั้นไปใช้ตรงนี้
stitch นี้ไปแหมะตรงนั้น ไปแทนที่ texture
ที่ต้องการสื่อ creative กันไปต่าง ๆ ได้น่าเอ็นดู เก๋ เท่

งานของยุ้ย นักเรียน Playful # 6 (รุ่นปักมือตัวเอง)
บอกอย่างจริงใจ ว่ายุ้ย เป็นคนที่คาดหวังไว้ที่สุด
ตั้งแต่ได้เห็น ฝีเข็ม และวิธีวาง stitch
แล้วก็ได้สมหวัง ยุ้ยส่งการบ้านเป็นคนแรกของรุ่น
ชอบการแตกกิ่ง ก้าน ดอก ที่ออกญีปุ่น ๆ
และปูเต็มตัวนกที่ไม่ได้ตึบเกินไป..งามขนาดค่ะ :))


: การเป็นครู เป็นนักเรียนสลับกันไป
ทำให้ตระหนักอยู่เสมอว่าเรายังอ่อนด้อยนัก
ยังมีเรื่องต้องเรียนรู้อีกมาก ทั้งจากครูคนอื่น
และนักเรียนของเราเอง