Thursday, 14 February 2013
Tuesday, 12 February 2013
บานไม่รู้โรย
ชอบดอกบานไม่รู้โรย มาตั้งแต่ยกพานไหว้ครูครั้งแรกตอน ป. 1
ไม่คิดเลยว่า รักนั้นไม่เคยโรย จนถึงวันนี้ วัยนี้ และอาจจะตลอดไป
Saturday, 9 February 2013
Friday, 8 February 2013
Monday, 4 February 2013
On W A Y Magazine / 58
ระยะฟักตัวอ่อน
ฉันยังไม่รู้ว่าจะกำเนิดเป็นอะไร
ระหว่างผีเสื้อมีจุดลายแสนสวย
หรือนกน้อยขนนุ่มหนา
รู้แต่ว่า ฉันจะต้องโผบินสู่ฟากฟ้าชลาลัย
ระยะฟักตัวอ่อน
ฉันยังไม่รู้ว่าจะกำเนิดเป็นอะไร
ระหว่างปลาทองหางพลิ้วไหว
หรือว่าเงือกน้อยกลอยใจ
รู้แต่ว่า ฉันจะต้องออกแหวกว่ายสู่น่านน้ำ
Embroportrait By Aii
นอกจากรูปถ่าย ภาพวาด...ก็ยังมีอีกวิธี
ถ่ายทอดภาพเหมือน คน สัตว์ สิ่งของ...ด้วยเส้นด้าย
เชิญชวนผู้สนใจค่ะ
(ขอบคุณ Joyrukclub ที่ชักชวน และเปิดโอกาสนะคะ)
-------------------------------
ปุกาศ!!! เปิดรับสมัครแล้วจ้า!!! สนใจ ขอชวนนะคะ ^ ^
จอยรักคลับ - JOYRUKCLUB ::: คลับของการเรียนรู้ไม่รู้จบ
คอร์ส “Embroportrait by Aii"
(สาววงการโฆษณา ผู้หลงใหลศิลปะงานผ้าปัก)
Embroidery + Portrait คอร์สแอดวานซ์สำหรับนักปักผ
ร่วมค้นหาและถ่ายเทแรงบันดา
เพราะเราจะไปไกลกว่าการปักผ
* รับสมัครผู้ที่มีพื้นงานปัก
เสาร์ที่ 2 | 9 มีนาคม 2556
10.00 – 17.00 น.
จอยรักคลับ - คลับของการเรียนรู้ไม่รู้จบ
+++ ราคาคอร์ส 3,500 บาท+++
**** ราคาสมาชิกเก่าคอร์สปักผ้าข
(อุปกรณ์ | อาหารกลางวัน | ของว่างชากาแฟ)
* สอบถามข้อมูลเพิ่มเติมที่ จอยรักคลับ โทร. 08 8696 3774 (Facebook : Joyrukclub Thailand)
ที่อยู่ : เลขที่ 37/
Hair accessories fish eyes
ประสบการณ์เกี่ยวกับปลาที่ดีที่สุด คงเป็นเมื่อ 10 กว่าปีก่อน
ตอนที่ปปรากฏการณ์เอลนีโญยังมาไม่ถึง
และมนุษย์ชูชีพสีส้มก็ยังไม่ชุกชุมลอยเท้งเต้งเกลื่อนทะเลแบบทุกวันนี้
ทุกวันนี้นะเหรอ...ไม่เหลืออะไรเลย
เกาะกระดานที่จังหวัดตรัง แค่ดำน้ำดูอยู่ตรงหน้าหาด
ปลาน้อย ปลาใหญ่ ปลามากมาย ปลาการ์ตูน ปลาสิงโต
ปะการังสีสวยชุมชนใหญ่ น้ำใส แดดส่องเป็นลำสวย
อย่างกับการเซ็ทตู้ปลาจากมืออาชีพ
ที่ทำให้ทำตัวเสมอผิวน้ำอยู่ได้ทั้งวัน คุ้นเคยอย่างกับเป็นมนุษย์น้ำ
แทบจะรู้สึกจมลึกไปถึง ตอนเป็นทารก ตอนอยู่ในน้ำ
ในท้องแม่กันเลยทีเดียว
ชอบปลา แต่ก็ไม่เคยคิดจะเลี้ยงปลา
ไม่อยากเห็นปลาอยู่ในตู้ คิดแทนมันว่าต้องอึดอัด
ว่ายวนไปวนมาอยู่แค่นั้น ชีวิตจะสนุกอะไร
แม้จะมีใครคอยบอกว่า ปลามันความจำสั้น
มันไม่ต้องการความฝันอะไรหรอก
ยังสนุกกับคำว่า ตาปลา
ดวงตา ขนตาดกหนา เธอกำลังเห็นปลา อาจจะในจินตนาการ
ตอนนี้ไม่กล้าเรียกมันว่า ปิ่นปักผม
ก็ไม่ง่าย ที่จะทำให้เข้ากับ กิ่งกัลปังหาที่ส่งมา
หาเรื่องเหน็บผมไปซักสองสามครั้ง
จากนั้น ก็เอามาแขวนคอได้นะ ฉันว่า มันก็เก๋ดี
*สร้อยไม่ได้แถมให้หรอกนะ เอามาแสดงเป็นตัวอย่าง :))
Sunday, 3 February 2013
ตลาดพระประแดง
2 Feb 13
เช้านี้อยากออกไปหาโจ๊กป่วย ๆ กิน บำรุงร่างสาวใหญ่
เลือกตลาดพระประแดง แทนที่จะเป็นตลาดบางปะกอก
ที่ของเยอะกว่า อร่อยกว่า ใหญ่กว่า พรั่งพร้อมกว่า
มาตลาดพระประแดงทีไร ก็ให้รู้สึกว่ามาต่างจังหวัด
ซึ่งก็คือ ตจว แล้วจริง ๆ เพราะพระประแดงเป็นอำเภอนึงของสมุทรปราการ
การเดินทางด้วยรถเมล์ปรับอากาศในเวลา 10 นาทีจากบ้าน
ทำให้ไม่คิดแบบนั้น ที่จริงฉันก็ควรจะจัดตัวเองเป็นพวกเกือบ ตวจ ซะด้วยซ้ำชุมชนที่นี่ หมู่บ้านหลังตลาดส่วนใหญ่ยังเป็นบ้านไม้
ของที่ขาย ๆ ยังดูล้าหลัง เหมือนพวกเขายังพยายามตกอยู่ในร่องของอดีต
แบบคนหัวอนุรักษ์ที่บอกตัวเองว่า ฉันก็สุขสบายดีในความเป็นอยู่แบบนี้
เห็นเค้กหน้าตาประถมที่เคยกินสมัยเด็กก็ให้รู้สึกจิ้มลิ้มในหัวใจ
เห็นร้านขายของตกยุค เห็นพืชผักพื้นบ้านอย่างผักหนาม
และผักผลไม้อีกหลายอย่าง ที่มาจากสวน ที่แม่ค้าเอาใส่กระจาดมาขาย
อาหารโบราณทำเอง กาละแมขึ้นชื่อ หรือแม้กระทั่ง ป้ายภาษามอญก็ยังมีให้เห็น
เป็นไงล่ะ คนที่เดิน hi end supermarket กลางเมืองอย่างฉันทุกวัน
มาเดินตลาดแบบนี้ แก้เลี่ยนดีแท้ ของก็ถูกมาก จนจะหยิบจับซื้อสิ่งใด
ก็ให้สงสัยว่า เขาขายได้กำไรวันละกี่มากน้อยเชียว
เจอคุณผู้ชายหน้าตาใจดีผิวสีเข้ม ยืนขายผักไฮโดรโปรนิกส์ 3 ถุง 50 บาท
ไม่อยากจะคาดเดาว่า เขาได้กำไรมั๊ย ค่าลงแรง ค่าขนส่ง ค่าถุงใส่
เข้าไปช่วยซื้อ 3 ถุง ผักกาดขาว ผักคะน้า ได้ผักมาหอบใหญ่
คุณเขาชื่นชมคนข้าง ๆ ที่มีตะกร้าเอามาใส่ของ ไม่ต้องใส่ถุงพลาสติกให้
แบบฉัน ที่คุณเขาไปควักถุงจากห้างนึงมาใส่ให้
ดูเขามีความสุขดี กุลีกุจอ หน้าอิ่มสุข คนที่ทำอะไรด้วยใจ
ไม่ได้หวังผลประโยชน์สูงสุดเป็นที่ตั้งนี่มันดีนะ รัศมีความสุขมันเปล่ง
เหมือนเขาแบ่งปันมากกว่าค้าขาย
จบทริปจ่ายตลาดด้วย สับปะรดภูแล
ก็ไม่รู้แน่ว่า มันเป็นผลไม้ที่มีต้นกำเนิดมาจากไหน
รู้แต่ว่า มันกำลังฮิต และจัดเป็นผลไม้ราคาแพง
แม่ค้าคนนี้กุลีกุจอมากจนเกินเหตุ
ไม่มีป้ายบอกราคา ขายตามน้ำหนัก แค่ถามว่าจะเอากี่ลูก
ฉันบอกว่า 2 ...ผลไม้ลูกเล็ก 2 ลูก 90 บาท
แม่ค้าเลือกลูกที่สีซีดที่สุดให้ 2 ลูก แล้วหยิบลูกจิ๋วเพิ่มให้อีก
บอกว่า 100 เดียว แล้วทวงบุญคุณว่า อีกลูกที่แถมให้เท่ากับ 10 บาทเท่านั้น
ทั้งหมดเกิดขึ้นเร็วมาก ราวกับอุบัติเหตุ
ทำไมฉันต้องได้ลูกที่ท่าจะรสชาติจืดที่สุดจากทั้งหมด
สีเหลืองหอมสวยพวกนั้น ทำไมไม่เป็นสิทธิ์ของฉันบ้าง
หรือว่าฉันป่วย คร้านที่จะต่อสู้
ก็ได้ เช้านี้ฉันจะเป็นผู้เสียสละ เอาลูกซีด ๆ มาให้ฉันเถอะ
เก็บลูกสีสวย ๆ ไว้ให้คนอื่น เผื่อฉันจะได้กุศลอะไรบ้าง
คำถามเช้านี้ คนที่ค้าขายให้ได้กำไรสูงสุด
กับคนที่ค้าขายเพื่อแบ่งปันสิ่งดี ๆ ให้คนอื่น
ใครจะ อิ่ม มากกว่ากัน
Subscribe to:
Posts (Atom)