After stitch club 2 : 25 April 2015

วันนี้นักเรียน ฟ้าใส ตั้งชื่อตอนให้ว่า “8 เซนก็เสร็จได้”
เพราะวันนี้ดิฉันสอน 2 ลาย advance
ที่ให้ทำแค่ 8 เซนติเมตร จะได้ทำเสร็จกันทุกคน...แล้วทุกคนก็เสร็จ
ท่ามกลางบรรยากาศฝนพรำ และร่ำไปด้วยเพลงตะวันออก
แขกบ้าง ญี่ปุ่นบ้าง ไทยบ้าง...ที่ได้ฟังแล้วอยากจะลุกขึ้นฟ้อน
นักเรียนมีความสุข ที่ไม่ต้องเรียนเยอะ ไม่กดดัน ทำแบบสบาย ๆ
ครูก็ง่าย สอนไม่ต้องมาก แล้วก็ปล่อยให้ปักกันไป
ที่เหลือครูเล็กก็ไปรับใช้ครูใหญ่ ที่คุณเขาเรียกทุก 5 นาที

นักเรียนที่มีประสบการณ์ผ่านเข็มกันมาแล้ว
จำได้บ้างไม่ได้บ้าง แต่ต่างก็ปักออกมาดูสวยสูงส่งกันทุกคน
ขอบคุณอย่างจริงใจ ที่อุตส่าห์กลับมาหากันอีกด้วยความคิดถึง
พี่แพท,ฟ้าใส, เปิ้ล 2 ,คุณอ้วน , หลิน
และขอบคุณครูใหญ่ คุณสกุล อินทกุล ที่เคารพรัก
ขอบคุณเจ้าหน้าที่พิพิธภัณฑ์วัฒนธรรมดอกไม้
ครั้งหน้าพบกันใหม่ค่ะ

after stitch club 2

“การจากลา คือหลักฐานของความรัก”
อ่านเจอประโยคนี้ แล้ว กระแทก มาก
ทั้งซึ้ง ทั้งสวย ทั้งเจ็บ ไปพร้อมกัน
แต่ก็ทำให้รู้สึกสงบ...ชีวิตก็เป็นแบบนั้น ก็เท่านี้
มาพบปะกันเพียงครู่ ครู่ใหญ่บ้าง เล็กบ้าง
แล้วก็ต้องจากลากันไป
เราก็คงทำได้เพียงแค่นั้น อาลัย และระลึกถึง

แต่โชคดีจังที่บางครั้ง บางอย่าง บางกิจกรรม
เรากลับมาพบกันใหม่ได้อีก...เอาหลักฐานมาอวดกัน
ว่าเราคิดถึงกันแค่ไหน
....
After stitch club 2
แล้วพบกัน พรุ่งนี้ วันเสาร์ที่ 25 เมษา 58 /13.00-18.00
พิพิธภัณฑ์วัฒนธรรมดอกไม้ / สามเสน 28
ไปไม่ถูกอย่างไร โทรถามทางได้ที่พิพิธภัณฑ์ค่ะ
โทร . 02- 669- 3633

: 2 ลายเชิงที่จะสอน ใครร้างมือไปนานจนหาอุปกรณ์ไม่เจอ
ครูอ๋าย มีเข็ม มีไหม มีลูกปัด เตรียมไว้ให้
คุณเอาผ้าที่อยากปักไปนะคะ
จะซ้อม จะปักจริงบนอะไรซักอย่างก็ว่ากันไป

ขอบคุณเจ้าของประโยค
https://www.facebook.com/photo.php?fbid=10152668943507364&set=a.10152305139367364.1073741826.634167363&type=1&theate

......

ทำอะไรก็ไม่เพลินใจเท่าปักผ้า พิสูจน์มา3 ปี ยังเพลินอยู่

2 ลายเชิงที่จะสอน ใน After stitch club ครั้งที่ 2

วันเสาร์ที่ 25 เมษา 58 /13.00-18.00
ที่พิพิธภัณฑ์วัฒนธรรมดอกไม้/สามเสน 28

ค่าเข้าพบ ครูอ๋าย ครูใหญ่ น้องเสือ&น้องคิว
+ชาดอกไม้ +ขนม / 1,000.- / จ่ายสดที่พิพิธภัณฑ์

รับเฉพาะศิษย์ครูอ๋ายจากทุกสถาบัน
ใครที่มายกมือไว้ มา confirm ด่วนจ้า
จะสรุปจำนวนให้ทางพิพิธภัณฑ์ฯ

ใครจองไว้แล้วเบี้ยว...ครูไม่ปลื้ม

: โปรดเตรียมอุปกรณ์มาเองทุกสิ่ง...แล้วมากอดกันค่ะ

— at The Museum of Floral Culture.

Frida by Best

“Diego was everything; my child, my lover, my universe.”
/Frida Kahlo
…..
ถ้าชีวิตนี้ฉันไม่ใช่ทุกอย่าง ,ไม่เป็นเด็กผู้หญิง,
ไม่เป็นที่รัก, ไม่เป็นจักรวาลของใคร
ฉันก็ควรสร้างอะไรแบบนั้นขึ้นมาเอง
โชคดีจังที่ไม่ทันคิดว่าต้องสร้างอะไร เพราะมันมีอยู่

นักเรียนปักผ้าเป็นเด็กผู้หญิงของฉัน
การปักผ้าเป็นการงานที่รักฉัน เรารักกัน เกื้อหนุนกัน
การปักผ้าจึงเป็นทุกอย่าง เป็นจักรวาล อย่างไม่ต้องสงสัย
...
เบสท์ เป็นเด็กผู้หญิงปักผ้าเรียบ ๆ เงียบ ๆ
มีความสูงปรี๊ดไว้ให้เป็นจุดจำ
เงียบ ๆ เรียบ ๆ ไม่ได้เข้าคู่กับ ช้า ๆ เสมอไป
เบสท์ปักผ้าไปแบบเร็ว ๆ รีบเรียน stitch เหมือนจะรีบกลับบ้าน
แล้วฉันก็แอบเห็นกล้องฟิล์มที่เบสท์พกมา
แปลว่าเบสท์ไม่ได้รำคาญความช้า ...เธอรอได้
มันเป็นส่วนผสม ระหว่างเร็ว กับ ช้า รีบ กับ รอได้

แล้วเบส์ทก็ส่งงานมา บอกว่า ใช้เวลานานไปหน่อย
ทำเสร็จแบบไม่รีบ...เหมือนรูปถ่ายจากฟิล์ม
คุณไม่ต้องรีบอยากดูหรอก วันหนึ่งจะได้เห็นแน่
แล้วฉันก็คิดไปเองว่า Frida ของเบส์ท
เหมือนรูปที่ถ่ายด้วยฟิล์มอัดบนกระดาษ
ที่ค่อย ๆ ล้างด้วยน้ำยา ภาพค่อย ๆ ปรากฎ

มันเบา สะอาดตา มีรายละเอียดเป็นจุด ๆ
ที่จ้องได้นาน ยิ่งมองก็ยิ่งสวย มันลงตัวทีเดียว
ฉันว่าเบสท์เก่ง ที่รู้จักพอ (ฉันเป็นบ่อยที่ไม่รู้จักพอ)

ดีจังที่มีสมาชิก นางฟ้าปักผ้า เพิ่มมากขึ้นเรื่อย ๆ
และทุกคนก็เก่งมาก มากกว่าตอนดิฉันเป็นนักเรียนแรกปักหลายเท่า

วันนี้เพิ่งมีฝรั่งมาชมงานนักเรียนใน IG และบอกว่า ฉันเป็นครูที่เก่งด้วย
ไม่รู้ซิ..ฉันรับคำชมไว้ก่อนล่ะ

: Thank you Frida
Thank you original outline / Heather Galler

Work of my student / Frida Theme

— at Joyrukclub Thailand.

Skull by Koy

“ฉันเกิดเร็วไป ฉันเริ่มช้าไป แต่ไม่สายเกินไปที่จะทำตามใจปรารถนา”

I was born too earlier, I started too late, But not too late follow my heart"

: designer Project Runway
….
ความสุข มีหลายแบบ
ความสุขจากความรัก ความสุขจากการเที่ยว
ความสุขจากการให้ ความสุขจากการได้รับ
แม้ความสุขบางอย่าง
จะไม่สามารถแทนที่ด้วยความสุขอีกอย่าง
ความไม่สุขจากความไม่รัก
ไม่อาจแทนที่ได้ด้วยความสุขของการไปเที่ยว

แต่ความสุขก็ยังคงเป็นความสุข
ความสุขที่ทำให้ใจเราเต้นช้าลง(หรือบางทีก็เร็วขึ้น)
กล้ามเนื้อเราผ่อนคลายออก
ตาเราเป็นประกาย
สารอะไรต่อมิอะไรไหลเวียนหลั่ง
ความสุขจากอีกอย่าง
ปลอบประโลมความไม่สุขของอีกอย่างได้

ความสุขของครูปักผ้า
คือการได้ยลผลงานงาม ๆ ของนักเรียน
ขอบคุณที่ทำให้ครูมีความสุข
...
ประทับใจ ก้อย ตั้งแต่แรกเห็น
ก้อยโดดเด่นมีอัตลักษณ์ เป็นสาวพังค์ ชัดเจน
ก้อยชอบกะโหลก ที่ขัดกับหน้าหวาน ๆ
ที่จับไปแต่งชุดไทยห่มสไบก็น่าจะไปได้ดีกว่า
ก้อยปั้น ก้อย paint กะโหลกขายด้วยความหลงใหล
ก้อยมาปักผ้าเพราะว่าเป็นธีมกะโหลก
ตอนเรียน ก้อยอาจจะมีหลง ๆ งง ๆ ไปบ้าง
แต่เมื่ออยู่กับตัวเอง ตั้งสติ ก้อยก็ทำออกมาได้ดีมาก
สวยเกินคาดกว่าที่คิดว่าก้อยจะทำได้ ในการปักผ้าครั้งแรก
ก็ดูปักเชี่ยว เป็นเซียนชั้นสูงเลย

ก้อยส่งความคืบหน้ามาให้ดูเป็นระยะ
จากตอนแรกที่ก้อยเติมโน่นเติมนี่เพิ่มออกไป
ก็ปราม ๆ ว่าระวังจะเลอะเทอะ พยายามทำให้มันกลมกลืนกัน
ไปด้วยกัน ตอนนี้มันก็ดูเป็นเรื่องเดียวกันแล้ว

ภูมิใจในตัวตน และความมุ่งมั่นของก้อยค่ะ
….

“คุณครูคะ สำเร็จแล้วตั้งแต่เมื่อคืน เอาคอทตอทบรัชเช็ด
หลีกเลี่ยงไหมสีแดงที่ตก แล้วรีดเรียบร้อยฮ่ะ
กะโหลกกะลาของหนูก้อย
มีร่องรอยบ่งบอกของความมึนช่วงแรกของหนูด้วย
แต่ดีใจและตื่นเต้นมากกับผลงานปักชิ้นแรก
ความกลัวในสิ่งที่คิดว่า ไม่มีทางทำได้สำเร็จ จะไม่มีอีกแล้ว
หนูสัญญาว่าชิ้นที่สองจะงามขึ้นเรื่อยๆ อิอิ”

: work of my student /Skull Theme/Play 16

Jellyfish by Noo

งานชิ้นที่ 2 ของหน้องหนู
เจ้าของ Totoro ในวัน Easter ของ FoltBolt
ที่คาดว่าน่าจะได้รับการกด like เยอะสุด เกือบ 2 หมื่น like
ชิ้นนี้คือ แมงกะพรุนน้อย ส่ายพลิ้ว ฟิ้ว ๆ
ถึงแม้หนูจะบอกว่า ไม่แรงเท่าตอนอยู่ใกล้ครู
ไม่ต้องเยอะ ตลอด ๆ ก็ได้เนาะ
น้อย ๆ ให้สวยซิ ยากกว่า

: work of my student ‪

Skull /Playful Embroidery 16.1 Hardcore Theme :10,17 Mar15

วันนี้ปลื้มใจ นักเรียนเก่งกาจกันทุกท่าน หาคนหัวอ่อนไม่ได้
นอกจาเก่งแล้ว ก็อุดมไปด้วยนักเรียนสวยหวาน ไม่ร็อค ไม้ฮาร์ดคอร์ซักนิด

ประกอบไปด้วยพี่แพท : ที่วันนี้แถมวิชานวดหน้ารักษาความสาวให้ด้วย
ล่าสุดพี่แพทบอกว่า ไปเรียนวิชาจับงูมา...หา จับงู...เรียนไปทำไมคะ
พี่แพทเล่าซะอยากจะไปเรียนบ้าง บางทีเราก็ต้องหาอะไรตื่นเต้นทำ (มั้ง)
พี่แพทเป็นเจ้าของโรงงานทำหนัง ทำอู่รถ มาป๊ะเข้าพอดีกับหนูเป้ย
ที่มาเรียนปักผ้า เพื่อไปปักหนัง เลยได้คุยเรื่อง หนัง ๆ กันยกใหญ่ (ที่ไม่ใช่ภาพยนตร์)

หนูเป้ย ปานวาด : มาสายที่สุด ๆ แต่เชื่อปะ นางปักเร็วสุด เสร็จก่อน
แล้วก็นั่งปักหน้าแมวลงบนหนังที่ติดมา...เด็กไฮเปอร์ เจน Y มาก ๆ
นางออกจากงานมา อยู่ระหว่างเรียน interior , product design
เลี้ยงแมวหน้าสั้นตัวขาวอุย น่ารักมาก

คุณพรรณ : นางเป็น Fan club Joyrukclub เรียนอะไรต่อมิอะไร มาเกือบ 10 อย่าง
ทำงานวิทยุการบิน ดูแลควบคุมการขึ้นลงของเครื่องบิน ไม่รู้ว่าเครียดหรือเปล่า
เลยต้องกระหน่ำเรียนงาน handmade ทุกอย่าง

คุณบุษ : เคยอยู่เกาะเต่า ตอนนี้กลับมาอยู่ กทม. มาดูแลแม่
ทำ Postcard ขาย และพยายามใช้ชิวิตช้า แบบพอเพียง
ที่บ้าน ทำสวน ทำนาอยู่ธัญบุรี แบบฉบับของชีวิตช้า ๆ

เก๋ : อดีตนักบัญชี ที่ทำงานจนเป็นโรคออฟฟิศซินโดรม เลยลาออก
มาทำพาสไทม์แทน...ปักผ้าบำบัดถูกแล้ว

หนิง กับ ปั๊บ เป็นเพื่อนกันตั้งแต่ประถมที่สายน้ำทิพย์
แล้วพลัดพรากจากกันไปตอนมัธยม กลับมาพบกันใหม่ที่ธรรมศาสตร์
นางทั้งสอง ดูช่างเป็นเพื่อนที่นุ่มนิ่มอ่อนหวานต่อกัน อย่างกับนางในสมัยก่อน
หนิงเป็นคอนเซ้าท์วางระบบเรื่องร้านอาหาร
ปั๊บอดีต Producer Agency เหมือนข้าพเจ้า ปัจจุบัน อยู่ Production house full moon

วันนี้ กร นักเรียน Play 4 แวะเอาข้าวออร์แกนิก ที่ลงมือเองทุกขั้นตอนมาให้
ไม่น่าเชื่อว่าสาวบอบบาง ร่างเล็ก หน้าสวย จะเอาจริงเอาจังขนาดนี้
เดี๋ยวรอหุงชิมก่อนนะ จะได้โฆษณาให้ได้เต็มปากเต็มคำ
แต่อย่างไรก็ทึ่งนางมาก ๆ ข้าวบ้านนา / Facebook : บ้านนาวันหยุด

 .....

รถไฟ เรือเมล์ ลิเก ตำรวจ และครูสอนปักผ้า
ก็เจ้าชู้ไม่ต่างกันนะคะ เพราะมีนักเรียนผ่านเข้ามาให้หลงรักเรื่อย ๆ
คนแล้วคนเล่า ขออภัยจริง ๆ ที่สามารถหยุดใจไว้ที่ใครได้
เพราะต่างคนต่างก็มีเสน่ห์เฉพาะตัวต่างกันไป

คงต้องพูดซ้ำ ๆ อีกครั้งว่า คนที่เข้ามาเรียนปักผ้า
คือคนที่ถูกจัดสรรคัดกรองมาแล้ว ว่าเป็นคนอีกจำพวกหนึ่ง
ที่เมื่อก่อนไม่ได้สอนปักผ้า ก็จะไม่ค่อยพบเจอคนแบบนี้
คนที่ใช้ใจคุยกัน แลกเปลี่ยนกัน โดยไม่มีผลประโยชน์ต่างตอบแทน
พบเจอแต่ผู้คนที่น่าทึ่ง น่าหลงใหล บ้างก็ดี บ้างก็ดีมาก
บ้างก็ดีเกินคน จนเราละอายใจเสียเอง
ว่าดีไม่เท่าเขา ทั้งที่พยายามดีแล้ว

วันนี้ขาดคุณบุษไป 1 นาง ที่ขอยกไปเรียนวันอาทิตย์
และน้องเป้ย ปานวาด เด็กรอบรู้ ที่จบหลายสถาน นักเรียนทุนญี่ปุ่น
วันนี้นางขอกลับก่อนตั้งแต่บ่ายโมงเพื่อไปเรียนต่อ
ชีวิตนางน่าสนใจไม่หยอก
มีเวลาอยากจะสัมภาษณ์มากกว่านี้ หวังว่าคงได้เจอกันอีก

พี่แพทที่แบ่งปันเรื่องดี ๆ เรื่องสุขภาพ
เรื่องความสวยความงาม เรื่องแมว ๆ

คุณพรรณที่วันนี้เพิ่งรู้ว่า พูดจีนได้อย่างแคล้วคล่อง
เหตุเพราะมีคนจีนเข้ามาดูคลาส

น้องเก๋ ที่เล่าเรื่องสารพัด อย่างที่เรื่องไม่มีวันจะหมดสต็อกไปจากตัว

น้องหนิงและน้องปั๊บ ที่ยังคงกระหนุงกระหนิง นิ่มน้อยอ่อนโยนต่อกัน
อย่างที่ไม่ใคร่ได้เห็นเพื่อนสนิทกันสุภาพต่อกันเยี่ยงนี้...น่าเอ็นดู

ปิดคลาสไปอย่างชื่นมื่น สำหรับรุ่น 16.1
ขอบคุณนักเรียนทุกท่าน ที่ผ่านเข้ามาให้ชื่นชมชิวิต ของแต่ละคน
ขอบคุณโอ๋ จอยรักคลับ

ป.ล. วันนี้นัดแต่งดำ แต่ไม่ได้ระบุว่าดำxx แต่ก็พากัน xx ไปหมด
โดยเฉพาะครูที่ออกจากบ้านมาแล้วถึงเห็นว่า
ว๊ายตายแล้ว ฉันซีทรูขนาดนี้เชียวหรือ

Playful Embroidery 15.1 Frida Theme :8,15 Feb15

ไม่อยากพูดซ้ำ ๆ เหมือนทุกครั้งว่า วันนี้สอนปักผ้ามีความสุขมาก
ความสุขไม่ได้อยู่ตรงการถ่ายทอดวิธีปักแต่ละ stitch หรอก
แต่สนุกตรงการได้พบปะ แลกเปลี่ยน ฟัง เล่า และใช้จ่ายชีวิตกับผู้คนอื่น
ผู้คนแปลกหน้า ที่ความแปลกหน้าจะทรงอยู่แค่แป๊บเดียว
เราทำความรู้จักคุ้นเคยกันได้อย่างรวดเร็วผ่านวิธีปักผ้า
ไม่อยากจะเชื่อว่า มันเป็นเครื่องมือที่ดีที่สุด
เท่าที่ข้าพเจ้าเคยใช้ในการปฏิสัมพันธ์กับผู้คน
ก่อนหน้านี้ ข้าพเจ้าเป็นผู้ที่ได้ชื่อว่า มนุษย์เงียบ มนุษย์ถ้ำ
อับจนถ้อยคำเสมอที่จะพูดคุยกับใครต่อใคร

วันนี้โดยรวมทุกคนเก่งพอ ๆ กัน
มาตรฐานสูง เข้าใจเร็ว เข้าใจง่าย สอนสบาย
ไม่มีใครทำให้ข้าพเจ้ากุมขมับ ราวกับเบื้องบนคัดกรองผู้คนมาให้แล้ว

แต่ก็มีคนที่ข้าพเจ้าประทับใจที่สุดคือ พี่เต่า คุณหมอฟัน ที่บุคลิกท่าทาง
และการแต่งตัว จัดอยู่ในพวก NGO ซะมากกว่า
พี่เต่ารู้จักข้าพเจ้าทาง page ไม่นาน แต่ก็ทำท่าชอบมาก
เพราะเคมีคอลเดียวกัน ชอบอ่าน status ยามเช้าของข้าพเจ้า
ขนาด snap เก็บไว้อ่านในโทรศัทพ์ทีเดียวเชียว ชอบอังตวน เหมือนกัน
และก่อนหน้ามาเรียนปัก Frida หนึ่งวัน พี่เต่าก็หยิบหนัง Frida มาดู
หนังที่พี่เขาซื้อเก็บไว้ 10 กว่าปี เพิ่งมีโอกาสดูก็ตอนนี้แหละ

ช่วงนี้ข้าพเจ้ากำลังคลั่งเด็ก ก็มีคุณโบว์ที่เป็นครูสอนเด็กพิเศษ
มีน้องอุ๋ม ที่มีหลานเป็นเด็กพิเศษ coffee break วันนี้จึงเป็นเรื่องของเด็ก ๆ
ราวกับว่า ข้าพเจ้าอยากจะฟังอะไร เบื้องบนก็จัดสรรมาให้ฟังซะ
อุ๋มเล่าเรื่องวิธีที่จะอยู่กับเด็กพิเศษ ที่ฟังแล้วน้ำตาจะไหล
ฟังแล้วก็ตระหนักว่า เด็กบางคนต้องการพื้นที่ในใจของผู้ใหญ่ที่กว้างมาก ๆ
กว้างอย่างไร้ขอบเขต ต้องอดทน เสียสละ พยายาม และทุ่มเทความรักอย่างที่สุด
เพื่อให้เกิดความเท่าเทียม สำหรับความพิเศษ ให้เท่าเทียมกับความธรรมดา
ให้เด็กพิเศษที่ด้อยด้านหนึ่ง และอัจฉริยะอีกด้าน อยู่ร่วมในโลกนี้ได้

เมื่อก่อนข้าพเจ้าไม่เชื่อเรื่อง รักแท้ รักไม่หวังผล รักอย่างไม่มีเงื่อนไข
รักอย่างเข้าใจ รักอย่างที่เขาเป็น เห็นเขาเป็นสุขแล้วเราเป็นสุขด้วย
วันนี้ข้าพเจ้าเชื่อแล้วว่ามันมีอยู่จริง และกำลังรู้สึกได้จริง ๆ
ขอบคุณวันดี ๆ อีกหนึ่งวัน ที่ได้รู้จักคนเพิ่มอีก 1 กลุ่ม
ดีที่สุดที่ชีวิต มีเพื่อนเพิ่มมากขึ้นเรื่อย ๆ อย่างรวดเร็ว
อย่างที่เคยบอก ใช้ชีวิตมาหลาย ๆ สิบปี ไม่ดีเท่ามาปักผ้า 2 ปีนี่

ไม่ใช่แค่ข้าพเจ้าที่ได้รู้จักคนอื่น
คนอื่น ๆ ที่มาปักผ้าร่วมกัน ก็รู้จักกันอย่างรวดเร็ว
ขนาดตั้ง group line กันทีเดียวเชียว
โดยมีรูปข้าพเจ้าเป็นรูป profile กลุ่ม...เหรอ!

ขอบคุณ : พี่ปิ๋ว คุณโบว์ ก้อย พี่เต่า คุณหญิง พี่อ้อย อุ๋ม หยก ปอ เอื้อง
และคุณอ่อน นักเรียนตกรุ่น Picasso
และขอบคุณเป็นพิเศษคุณอ้วน นักเรียน Mandala ที่พิพิธภัณฑ์วัฒนธรรมดอกไม้
ไม่รู้เลยว่าจะตามมาเรียนที่นี่อีก...การกลับมาซื้อซ้ำ มันดีอะ
อย่างน้อยที่สุด คุณเขาก็ไม่ยี้ข้าพเจ้า

ขอบคุณโอ๋ Joyrukclub

......

ปิดคอร์ส Frida ภาควันอาทิตย์
วันนี้เรามีเซอร์ไพรส์อะไรหลายอย่าง
เริ่มจาก คุณอ้วนลืมเอาผ้ามา คือมาปักผ้าแต่ลืมผ้า...อืม
พี่เต่าจะเสียสละกระเป๋าผ้าให้ปักไปพลาง ๆ
แต่แล้วก็โชคดีมาก ที่ไปค้นในสต็อก เจอผ้าที่เคยเอามาเผื่อ
คุณอ้วนก็เลยต้องขึ้นงานใหม่
ซึ่งทางเราก็ได้ให้อภัยในเวลาต่อมา
เพราะคุณอ้วนเอาข้าวสารอาหารแห้งมาเซ่นครู..ขอบคุณนะคะ

เซอร์ไพรส์อันที่สอง พี่เต๋า บอกว่า มีลูกแล้วเรียนปีหก
ไม่รู้ทำไมคิดว่า พี่เต๋า รักอิสระ ใช้ชีวิตคนเดียว
ลุย ๆ ที่อยากจะไปไหนก็ไป ไม่คิดว่าจะมีครอบครัว
คือง่อยที่คิดจะหาพวก...แต่เขาก็ไม่ใช่พวกเราซะแล้ว

เซอร์ไพรส์สาม ช็อคมากที่น้องหยก ละอ่อนอายุ 26 ของเรา
นุ่มนิ่ม ไร้เดียงสา โน๊ะเน๊ะ ๆ สื่อสารญี่ปุ่นได้
ที่แท้ เธอกลับมาคลอดลูกที่เมืองไทย
และกำลังจะต้องกลับไปใช้ชีวิตที่ญี่ปุ่นเหมือนเดิม
เธอบอกว่า หนูไม่ได้ใจแตกนะ ซึ่งกำลังจะบอกเธอแบบนั้น
ว่าเธอใจแตก..แต่คนอื่นบอกว่า เขานะปกติ ครูแหละผิดปกติ
ที่ยังค้างเติ่งอยู่...แก้ข่าวนะคะ ไม่ได้ค้างค่ะ...สวย รักอิสระ และเลือกทางชีวิตเองค่ะ

เซอร์ไพรส์สี่ วันนี้วันเกิดพี่อ้อย สาวหมวยรุ่นใหญ่ ที่แต่งงานกับมุสลิม
และเป็นอิสลาม วันนี้หิ้วขนมเทียนแสนอร่อย ที่ทำโดยคนไทยมาฝาก
ครูสับสนทางเชื้อชาติ และศาสนามาก

เซอร์ไพรส์ห้า น้องปอหญิงห้าว ที่ปักผ้าออกมาได้หวาน ๆ และกำลังไดเอท
เอาสลัดที่แม่ทำให้มากินกลางวัน...เธอไม่เคยลงท้ายว่าค่ะ เลย เรียกแต่ คู ๆ

เซอร์ไพรส์หก น้องเอื้อง นี่ก็บอกว่า เพิ่งคลอดน้องมาได้ปีกว่า
อะไรกันคะ เด็กสมัยนี้จะใจแตกกันไปถึงไหน

เซอร์ไพรส์เจ็ด น้องอุ๋ม เป็นลูกค้าร้าน Garuna_
ของหม่อมแจง ที่ดิฉันสนับสนุนอยู่อย่างเป็นทางการ
หิ้ว กระเป๋าแสนเก๋ และผ้าพันคอแสนสวย ที่เข้ากับธีม Frida มาประกอบการเรียน
และเธอบอกว่า เธอเป็นกระเทย...อันนี้เธอล้อเล่น (พยายามจะหาเรื่องเซอร์ไพรส์)

เซอร์ไพรส์แปด ก้อย หายไปหนึ่งอาทิตย์ เอาแต่ปักปมฝรั่งเศส
เป็นผม เป็นคิ้ว Frida อย่างบ้าคลั่ง จนเราต้องเรียกเธอว่า หญิงปลวก
ที่ถือเป็นคำชม เพราะนึกถึงปลวกที่มันคาบเม็ดดินเล็ก ๆ มาวางสร้างเป็นรัง
ช่างอุตสาหะ มานะ เพียรพยายาม และถึกยิ่งนัก

ขอบพระคุณนักเรียนที่น่ารักอีกหนึ่งกรุ๊ปที่เข้ามาทำความรู้จักกัน เป็นเพื่อนกัน
ขอบคุณโอ๋ Joyrukclub