Basic Royal Thai Floral Art/Day 4 (30Nov.14)

Basic Royal Thai Floral Art/Day 4 (30Nov.14)
บทเรียนวันที่ 4 ตาข่ายเครื่องแขวน
ขอให้มีเข็มกับด้าย แล้วองค์จะประทับทรงเข้าร่าง
แม้จะไม่มีการเย็บปักใด ๆ ใช้ร้อย เกี่ยวกระตุกผูกเงื่อนเป็นหลัก
ก็ยังถือเป็นทางอ้อม ๆ ให้ดิฉันดำเนินอย่างมีความสุขเงียบ ๆ
ที่แท้แล้วไม่เงียบ ครูเปิดเพลงแขกเบา ๆ ลอย ๆ เศร้า ๆ ให้ฟัง
ช่างเป็นปัจจุบันขณะที่สมบูรณ์แบบ แบบนี้ เฉพาะตอนนี้เท่านั้น
วินาทีอื่นก็หาแบบนี้ไม่ได้ ที่องค์รวมทั้งหมดจะมาชุมนุมพร้อมกันแบบนี้
นี่แหละ ที่ครูพยายามสอดแทรกเรื่องปัจจุบันขณะผ่านงานดอกไม้
ฟังแรก ๆ อาจจะดูสวย ๆ ผ่าน ๆ แต่ฟังไปนาน ๆ เรื่อย ๆ ก็เริ่มพนักหน้าว่า ใช่
ทั้ง ๆ ที่รู้ว่าทำไปเดี๋ยวดอกไม้ก็เหี่ยว แต่ก็ยังทำ นั่งประดิดประดอยอยู่กับมัน
เพื่อเสพเพียงปัจจุบันขณะ เมื่อบรรลุถึงปัจจุบันขณะได้จริง ๆ
ทุกสิ่งก็เบา ไร้กาลเวลา

กราบขอบพระคุณครูใหญ่ คุณสกุล อินทกุล ผู้แสนประเสริฐในทุก ๆ ด้านของดิฉัน

work of my student @The Museum of Floral Culture/Koy

ราวกับว่า เธอมาจาก ทวิภพ
...
สวัสดีค่ะ พี่อ๋าย
ได้ฤกษ์ส่งงานปักผ้าทะลุมิติแล้วค่ะ
พอปักไปเรื่อยๆก็เริ่มชอบลายปักแบบไทย ๆ แล้วนะ
เหมือนนั่งพับเพียบร้อยมาลัย ปักผ้า
ช่วงนี้ติดละครมากกก ถ้าละครจบคงจะได้งานเป็นชิ้นเป็นอันค่ะ
ขอบคุณพี่อ๋ายมากนะคะ สนุกมากค่ะ
ก้อย
…
ก้อย สาวสวยคมเข้มแบบไทย ๆ
เจ้าของแบรนด์ ออร์แกนิก URBAN TREE
และยังเป็นครูสอนทำสบู่ ก้อยเคยเรียนปักผ้าเบสิคมาแล้ว
ยังมาปักงานไทย ๆ ที่พิพิธภัณฑ์ดอกไม้ต่อ เพราะอยู่ใกล้บ้าน

ชอบจังหวะการใช้สี ใช้ stitch ของก้อย ที่ดูสนุก และลงตัวดี
เก๋ตรงถ่ายให้สะท้อนในกระจก แล้วบอกว่า เป็นงานทะลุมิติ
ราวกับว่า เธอมาจาก ทวิภพ

: work of my student/ The Museum of Floral Culture

— with Goy Jirasuda.

work of my student @The Museum of Floral Culture/Jeab,Moo

 ผลงานคุณเจี๊ยบ

ผลงานคุณหมู

ผลงานคุณเจี้ยบ และคุณหมู นักเรียนปักผ้า
ที่พิพิธภัณฑ์วัฒนธรรมดอกไม้ / ธีม : เครื่องแขวน ตาข่ายดอกไม้
ขอบคุณที่คุณเจี้ยบส่งการบ้านมาให้ชม เรารักการบ้านของนักปักทุกคน

ชื่นชมผลงานตัวเองเถอะค่ะ อย่ากังวลว่ามันจะสวยน้อยกว่าคนอื่น
อย่าออกตัวไปก่อนว่ามันไม่ดีพอ เพราะถ้าคุณบอกว่ามันไม่สวย
คุณอื่นก็เชื่อตามคุณว่ามันไม่สวย
ความตั้งใจที่คุณอยากทำ ชิ้นงานของคุณมันจะรู้สึกอย่างไรล่ะ
มันก็มีหัวใจนะ...(ยังมีหัวใจของคนสอนอีกล่ะ)

ไม่ว่ามันจะออกมาแบบไหน มันก็สวยในแบบของคุณ
มองหาจุดสวย มองหาความหมายที่คุณใส่ใจลงไป
มองหาเรื่องราวการเดินทางระหว่างการปัก
มองเห็นคุณค่ากับเวลาที่คุณเสียไป
นึกถึงตอนพันไหม ตอนเข็มจิ้มนิ้ว ความสับสนในเทคนิค
การเลือกใช้ stitch เลือกสีไหม แรงไหล่ แรงนิ้ว ที่คุณลงไป
มันเต็มไปด้วยความสวยงามทั้งนั้น

: work of my student The Museum of Floral Culture

Thai Floral Embroidery work shop #1:13Sept.14

Thai Floral Embroidery #1:13Sept.14
@พิพิธภัณฑ์วัฒนธรรมดอกไม้ (The Museum of Floral Culture)

ปิด job ไปแบบ เงียบ ง่าย งาม
นักเรียนมารยาทเรียบร้อย ปักกันแบบนิ่ม ๆ
สมกับเป็นการปักผ้าอยู่ในถิ่นผู้ดีเก่า
คราวหน้าคิดว่าต้องนุ่งซิ่นนุ่งไหมไปสอน
พร้อมขอเชิญนักเรียน นุ่งผ้ามาเรียนด้วยกันเถิด จึงจักอินนักแล

มีความกังวลเล็ก ๆ ว่าจะมีคนมาลงเรียนไหมหนอ
ปักตาข่ายดอกไม้ ปักเรื่องไทย ๆ โบราณ จะมีคนสนใจไหม
หลักการตลาดที่ดีคือการไม่แคร์ตลาด
เมื่อคุณยืนยัน โลกก็จะเปลี่ยนตามคุณ
เหมือนที่ คุณสกุล อินทกุล ทำมาตลอด
เพียงแต่ต้องปรับให้ร่วมสมัย

คลาส 6 คน ขนาดกำลังดี สำหรับการเริ่มต้น (ที่จริงมี 7 ป่วยซะ1)
เริ่มปฐมบทเล่าเรื่องวัฒนธรรมดอกไม้ ด้วยเรื่องตาข่ายเครื่องแขวน
ทรงที่ง่ายสุด ทรงหน้าช้าง ตาข่ายดอกไม้ที่ไว้แขวนที่ประตูหน้าต่าง
และแขวนหน้าช้างในพิธีสำคัญ

ให้ปักจากรูปเดียวกัน แต่ต่างกันในรายละเอียด
ตาข่าย ทัดหู อุบะ ตุ้งติ้ง ... ทิ้งไว้ให้บรรเจิดกันเอง

ขอบพระคุณนักเรียนปักชาววัง
: คุณหมู คุณเจี้ยบ คุณบุษ คุณก้อย คุณหน่อย , คุณหนู

และขอขอบพระคุณ คุณสกุล อินทกุล
นายแม่ของเราที่ไม่อยู่เฝ้าวัง ไปลัลลาอยู่รัสเซีย
ขอบคุณทีมงานพิพิธภัณฑ์วัฒนธรรมดอกไม้ทุกท่านค่ะ

— at The Museum of Floral Culture

 

ขำรูปนี้มากๆๆๆ
บอกให้นักเรียนทำท่ามีความสุขนะคะ
นักเรียนชาววังขำได้แค่นี้
แต่ครูเตลิดไปไกล
(จนป่านนี้ก็ยังนึกไม่ออกว่าขำอะไรอยู่คนเดียวคะคุณ)

 

บรรยกาศในห้องเรียนสีม่วง

 
คุณหมู
จุดขายคือสามารถทำช่วงตาข่ายได้เสร็จในเวลา ด้วย fly stitch ก้นลูกปัด
และตรง อุบะ ที่ใช้ pistil ทำเป็นช่อ ตุ้งติ้ง 

คุณเจี้ยบ
จุดขายคือ ตรงตาข่าย ที่ใช้ fly stitch
ล็อคก้นด้วย bullion knot (ตัวหนอน) เล็ก ๆ น่ารัก
 

คุณหมู
จุดขายคือ ทัดหู ใช้ cutwork ใส่ลูกปัดเขียวเก๋ไก๋
 

ก้อย (คนสวย) (ครูสอนทำสบู่ มาเจอกันที่นี่ได้ไง)
จุดขายคือ โครงตาข่ายด้านบน ใช้ lazy daisy ใส่ลูกปัดฟรุ้งฟริ้ง
และตุ้งติ้ง Fishbone แบบเรียบเนียน
(ก้อยเป็นผู้หญิงดูดแสง อยู่ตรงไหนแสงก็จะไปหาเสมอ)
 

คุณหน่อย
จุดขายคือ ตรงทัดหู ใส่ lazy daisy สอดไส้ด้วยตัวหนอน แปลกตา
 

คุณบุษ
จุดขายคือ สนุกกับ pistil ในการสร้างเป็นตุ้งติ้ง
และตาข่าย fly stitch ก้นตัวหนอน
 

รับประทานอาหารกลางวันในสวน เคียงกับต้นกล้วยพัดพันปี
(ใหญ่มาก)

ของหวานมื้อกลางวัน ขนมจากร้านศิลปาชีพ ๙๐๔
ชาดอกบัว และชาดอกซากุระ

ของว่างมื้อน้ำชายามบ่ายแก่ ขนมจากเจ้าเดิม
แต่เปลี่ยนชา เป็นพะยอมน้ำผึ้งร้อน และ กุหลาบน้ำผึ้งร้อน

ดอกอะไรหนอ ช่างเหมือนดอกไม้ประดิษฐ์
ดีไซเนอร์ที่เก่งที่สุดในโลกก็คือธรรมชาตินี่แหละ

ก้อนเฟิร์นจากเรื่องอวตาร
แค่แวะมาหายใจก็คุ้มแล้ว

Work shop At The Museum of Floral Culture /September 14

Workshop ใสๆ ใจคนรักดอกไม้ไทย

พิพิธภัณฑ์วัฒนธรรมดอกไม้ และสกุล อินทกุล ขอเชิญคุณๆ ร่วมเดินทางไปในโลกแห่งวัฒนธรรมดอกไม้ไทย ผ่านมุมมองของครูอ๋าย นพเก้า เนตรบุตร ผู้จะพาคุณๆ เดินทางไปบนเส้นทางสายดอกไม้ ผ่านด้ายฝ้าย แพรไหม ไข่มุก และลูกปัดแก้ว เย็บปักถักและร้อย นิรมิต ด้ายฝ้าย แพรไหม ไข่มุก และลูกปัดแก้วอันสวยงาม ให้แปรเปลี่ยนเป็นงานปักที่เปี่ยมล้นด้วยจินตนาการ และรสนิยม

ท่องไปในโลกของวัฒนธรรมดอกไม้ไทยใน ๑๒ เดือน กับ series งานปักผ้าวัฒนธรรมดอกไม้ไทย ที่ครูอ๋ายที่ออกแบบใหม่ทั้งหมดรวม ๑๒ ชิ้น เที่ยวไปในโลกแห่งจินตนาการของดอกไม้ไทยบนผืนผ้า และแพรไหม กับใจที่แสนสวยงาม โดยมีครูอ๋าย ทำหน้าที่เป็นมัคคุเทศก์ส่วนตัว ณ สถานที่ที่วิเศษสุด พิพิธภัณฑ์วัฒนธรรมดอกไม้ หนึ่งเดียวในโลก ที่เดียวเท่านั้น

คลาสเดียว วันเดียวเท่านั้น สำหรับเดือนกันยายน
กับครูอ๋าย และงานปักผ้าตาข่ายดอกไม้ไทย
วันเสาร์ที่ 13 กันยายน 2557 เวลา 10.00-18.00 น.
ณ พิพิธภัณฑ์วัฒนธรรมดอกไม้

สนใจขอรายละเอียดเพิ่มเติม และลงทะเบียนเรียนได้ที่ พิพิธภัณฑ์วัฒนธรรมดอกไม้
โทร. 02 669 3633-4 วันอังคารถึงวันอาทิตย์ 10.00น. ถึง 18.00น.

สมัครด่วน รับจำนวนจำกัด
...

รู้จักครูอ๋าย
นพเก้า เนตรบุตร (อ๋าย)
เคยทำงานประจำในบริษัทโฆษณามาหลายที่ ที่สุดท้ายคือที่ Ogilvy & Mather
เป็น print producer ดูแลการผลิตภาพนิ่งโฆษณา print ad
ชอบทำงานฝีมือเป็นงานอดิเรก ลองเรียนอะไรไปหลายอย่าง จนกระทั่งได้มาเรียนปักผ้าเมื่อปี 55
ก็รู้สึกว่าตัวเองได้ค้นพบ การวาดรูปลงบนผ้าด้วยเส้นไหม ก็เลยปักผ้ามาเรื่อย ๆ
มาศึกษาเพิ่มเติม ต่อยอดเป็นแนวของตัวเอง
ปักมาได้ 1 ปี มีงานออกมาพอสมควร เผยแพร่ในเพจของตัวเอง Doknommeaw play 
จึงเริ่มมีคนสนใจอยากให้สอนงานปักในสไตล์ใหม่ของตน
สอนมาได้เกือบปี คิดว่ามีทางเป็นไปได้ ที่จะยึดเป็นอาชีพ จึงลาออกจากงานประจำ 
เมื่อปลายปี 56
มาสอนปักผ้าเต็มตัว เพื่อใช้ชีวิตที่เหลืออย่างช้า ๆ และทำในสิ่งที่รักเท่านั้น

ตอนนี้กำลังอยู่ระหว่างทำหนังสือของตัวเอง ควบไปกับการสอนปักผ้าไปด้วย
อนาคตอยากทำงานศิลปะจากการปักผ้าให้เป็นรูปธรรมมากขึ้น 
และมีความฝันอยากทำคลับการปักผ้า
และใช้การปักผ้าเป็นการบำบัดจิตใจให้ผู้คน ที่เหนื่อยล้าจากการใช้ชีวิตประจำวัน 
เหนื่อยจากเรื่องราวในชีวิตมาผ่อนคลาย ปล่อยออก และเป็นการสร้างคุณค่าในตัวเองไปด้วย

.......

ขอบคุณคุณสกุลที่ให้ไอเดีย และเปิดโลกดอกไม้
วัฒนธรรมไทย ๆ ให้รู้จัก ตอนก่อนไปคุย ก็นึกคร่าว ๆ ไปว่า
ก็ปักดอกไม้ แต่คุณสกุลแนะให้ลงลึกกว่านั้น เฉพาะทางลงไปอีก

คบคนเก่ง คนมีพลังชีวิต คนคิดบวก ชีวิตมีแต่เรื่องบวก ๆ

"ชีวิตเรายังต้องขับเคลื่อนด้วยพลังงานของคนอื่นด้วยเสมอ"
อ่านเจอประโยคนี้พอดี(ต้นไม้นี้มีชื่อว่าความสุข)