Frida by Best

“Diego was everything; my child, my lover, my universe.”
/Frida Kahlo
…..
ถ้าชีวิตนี้ฉันไม่ใช่ทุกอย่าง ,ไม่เป็นเด็กผู้หญิง,
ไม่เป็นที่รัก, ไม่เป็นจักรวาลของใคร
ฉันก็ควรสร้างอะไรแบบนั้นขึ้นมาเอง
โชคดีจังที่ไม่ทันคิดว่าต้องสร้างอะไร เพราะมันมีอยู่

นักเรียนปักผ้าเป็นเด็กผู้หญิงของฉัน
การปักผ้าเป็นการงานที่รักฉัน เรารักกัน เกื้อหนุนกัน
การปักผ้าจึงเป็นทุกอย่าง เป็นจักรวาล อย่างไม่ต้องสงสัย
...
เบสท์ เป็นเด็กผู้หญิงปักผ้าเรียบ ๆ เงียบ ๆ
มีความสูงปรี๊ดไว้ให้เป็นจุดจำ
เงียบ ๆ เรียบ ๆ ไม่ได้เข้าคู่กับ ช้า ๆ เสมอไป
เบสท์ปักผ้าไปแบบเร็ว ๆ รีบเรียน stitch เหมือนจะรีบกลับบ้าน
แล้วฉันก็แอบเห็นกล้องฟิล์มที่เบสท์พกมา
แปลว่าเบสท์ไม่ได้รำคาญความช้า ...เธอรอได้
มันเป็นส่วนผสม ระหว่างเร็ว กับ ช้า รีบ กับ รอได้

แล้วเบส์ทก็ส่งงานมา บอกว่า ใช้เวลานานไปหน่อย
ทำเสร็จแบบไม่รีบ...เหมือนรูปถ่ายจากฟิล์ม
คุณไม่ต้องรีบอยากดูหรอก วันหนึ่งจะได้เห็นแน่
แล้วฉันก็คิดไปเองว่า Frida ของเบส์ท
เหมือนรูปที่ถ่ายด้วยฟิล์มอัดบนกระดาษ
ที่ค่อย ๆ ล้างด้วยน้ำยา ภาพค่อย ๆ ปรากฎ

มันเบา สะอาดตา มีรายละเอียดเป็นจุด ๆ
ที่จ้องได้นาน ยิ่งมองก็ยิ่งสวย มันลงตัวทีเดียว
ฉันว่าเบสท์เก่ง ที่รู้จักพอ (ฉันเป็นบ่อยที่ไม่รู้จักพอ)

ดีจังที่มีสมาชิก นางฟ้าปักผ้า เพิ่มมากขึ้นเรื่อย ๆ
และทุกคนก็เก่งมาก มากกว่าตอนดิฉันเป็นนักเรียนแรกปักหลายเท่า

วันนี้เพิ่งมีฝรั่งมาชมงานนักเรียนใน IG และบอกว่า ฉันเป็นครูที่เก่งด้วย
ไม่รู้ซิ..ฉันรับคำชมไว้ก่อนล่ะ

: Thank you Frida
Thank you original outline / Heather Galler

Work of my student / Frida Theme

— at Joyrukclub Thailand.

Cin Sarong /Playful Embroidery Workshop 17

Join with me embroidery workshop 19,26 April 2015/ Cin Sarong Theme /@joyrukclub Thailand

....

ตอนที่ครูใหญ่ tag รูปงานปักดอกซากุระบนกิโมโนมาให้ดู
แล้วถามว่า เมื่อไรคุณจะปักแบบนี้บ้าง
ด้วยความที่เราชอบขี้โม้ใส่กัน ... ก็ตอบไปว่า
ง่าย ๆ แบบนี้เราไม่ปักหรอก ของเราต้องเทคนิคแพรวพราว

แต่ในความเป็นจริงแล้ว...งานปักสั้นยาว (long&short stitch)
ที่ดูไม่มีเทคนิคอะไร กลับเป็น stitch ที่ยากสุด ที่ข้าเจ้าเลี่ยงมาตลอด
ขั้นตอนไม่มีอะไรซับซ้อน แค่ปักสั้น และยาวสลับกันไป
แถวต่อมาก็ปักแทรกสั้นยาวเข้าไป
และถ้าจะให้สวยผู้ดีต้องใช้ไหมเส้นเดียว

ความยากคือความสม่ำเสมอในการจัดเรียงเส้นไหมให้เนียนเรียบ
ไล่โทนสีจากอ่อนไปเข้ม เข้มไปอ่อน เหมือนการระบายสีไม้
ข้าเจ้ายังมือไม่ถึง ยังไม่มีความผู้ดีพอ
แล้วก็ไม่ชอบอะไรที่เรียบง่าย
มัวแต่บ้าเทคนิค ยิ่งคิด stitch ใหม่ได้ ยิ่งดีใจ ยิ่งคลั่ง
และเมื่อไม่เชี่ยวชาญ ก็เลยไม่หยิบมาสอน
ถูกแล้ว ถ้าตัวเองไม่ชำนาญพอ ก็ไม่ควรไปสอนคนอื่น

ปักธีม ซิ่น ของเดือนเมษาที่ Joyrukclub คราวนี้
เห็นว่ามีกลิ่นอายของความเป็นไทย
งานปักไทยมักจะเป็นปักทึบสั้นยาว
ไทยเรียกปักสั้นยาวว่า ปักซอย
ข้าเจ้าจึงหยิบสั้นยาว มาแนมใส่ลงไป ยังไม่ชำนาญนัก
แต่เราจะเรียนรู้ไปพร้อมกันกับนักเรียน...และเทคนิคแพรวพราวอื่น ๆ

ข้าเจ้าบอกคนอื่นเสมอว่า ต้องเปิดโอกาสให้ตัวเองได้ลอง
ข้าเจ้าก็ลองอะไรมาแล้วหลายอย่าง ใช่บ้างไม่ใช่บ้าง
คงโชคดีบ้างละน่า เจอสิ่งที่ใช่ที่เคยคิดว่าไม่ใช่มาก่อน

#ความรักก็เช่นกัน

ป.ล. ธีม ซิ่น Joyrukclub เมษา ยุบรวมเหลือรอบวันหยุดเท่านั้น
รอบวันธรรมดาไม่มีแล้วนะคะ
แล้วพบกันค่ะ สำหรับคนที่ลงทะเบียนไว้
รอบวันหยุด : อาทิตย์ 19 | 26 เมษายน 2558

Sarong : Playful Embroidery 17

ตอนที่ครูใหญ่ tag รูปงานปักดอกซากุระบนกิโมโนมาให้ดู
แล้วถามว่า เมื่อไรคุณจะปักแบบนี้บ้าง
ด้วยความที่เราชอบขี้โม้ใส่กัน ... ก็ตอบไปว่า
ง่าย ๆ แบบนี้เราไม่ปักหรอก ของเราต้องเทคนิคแพรวพราว

แต่ในความเป็นจริงแล้ว...งานปักสั้นยาว (long&short stitch)
ที่ดูไม่มีเทคนิคอะไร กลับเป็น stitch ที่ยากสุด ที่ข้าเจ้าเลี่ยงมาตลอด
ขั้นตอนไม่มีอะไรซับซ้อน แค่ปักสั้น และยาวสลับกันไป
แถวต่อมาก็ปักแทรกสั้นยาวเข้าไป
และถ้าจะให้สวยผู้ดีต้องใช้ไหมเส้นเดียว

ความยากคือความสม่ำเสมอในการจัดเรียงเส้นไหมให้เนียนเรียบ
ไล่โทนสีจากอ่อนไปเข้ม เข้มไปอ่อน เหมือนการระบายสีไม้
ข้าเจ้ายังมือไม่ถึง ยังไม่มีความผู้ดีพอ
แล้วก็ไม่ชอบอะไรที่เรียบง่าย
มัวแต่บ้าเทคนิค ยิ่งคิด stitch ใหม่ได้ ยิ่งดีใจ ยิ่งคลั่ง
และเมื่อไม่เชี่ยวชาญ ก็เลยไม่หยิบมาสอน
ถูกแล้ว ถ้าตัวเองไม่ชำนาญพอ ก็ไม่ควรไปสอนคนอื่น

ปักธีม ซิ่น ของเดือนเมษาที่ Joyrukclub คราวนี้
เห็นว่ามีกลิ่นอายของความเป็นไทย
งานปักไทยมักจะเป็นปักทึบสั้นยาว
ไทยเรียกปักสั้นยาวว่า ปักซอย
ข้าเจ้าจึงหยิบสั้นยาว มาแนมใส่ลงไป ยังไม่ชำนาญนัก
แต่เราจะเรียนรู้ไปพร้อมกันกับนักเรียน...และเทคนิคแพรวพราวอื่น ๆ

ข้าเจ้าบอกคนอื่นเสมอว่า ต้องเปิดโอกาสให้ตัวเองได้ลอง
ข้าเจ้าก็ลองอะไรมาแล้วหลายอย่าง ใช่บ้างไม่ใช่บ้าง
คงโชคดีบ้างละน่า เจอสิ่งที่ใช่ที่เคยคิดว่าไม่ใช่มาก่อน

#ความรักก็เช่นกัน

ป.ล. ธีม ซิ่น Joyrukclub เมษา ยุบรวมเหลือรอบวันหยุดเท่านั้น
รอบวันธรรมดาไม่มีแล้วนะคะ
แล้วพบกันค่ะ สำหรับคนที่ลงทะเบียนไว้
รอบวันหยุด : อาทิตย์ 19 | 26 เมษายน 2558

: on processing for embroidery workshop play 17
inspire from sarong

Playful Embroidery 16.2Day2: Hardcore Theme “Skull” 29Mar2015

อยากให้มีใครมาถามน้องว่าวันนี้เหนื่อยไหม
น้องจะได้ตอบว่า ไม่เหนื่อย เพราะวันนี้นักเรียนสอนง่ายอย่างเคย
หรือไม่น้องก็สอนเก่งขึ้นเรื่อย ๆ เก็บลายได้ครบก่อนเวลา
แม้จะมีบางนางที่ break ไปกินขนม กลับมาแล้วลืมไปสิ้น
น้องต้องจับเขย่าให้จำใหม่ ถึงจะเข้าที่

คุณฝน พนักงานประจำ ที่ถนัดแต่ด้านวิชาการ
แม้จะมีคุณแม่ที่ชอบงานฝีมือทุกอย่าง
อย่างว่าละค่ะ ใกล้เกลือกินด่าง ไม่นึกอยากจะสนใจ
พอล่วงเลยไป ถึงจะมาเห็นค่า ต้องมาแสวงหาเอาเอง
คุณฝนมาเรียนปักผ้าเพื่อหาสมดุลในชีวิต

คุณวรรณ คุณแม่ลูกสอง วันนี้ขอละอาชีพแม่บ้าน
มาหางานที่ตัวเองอยากทำบ้าง
วันนี้คุณวรรณเล่าเรื่องเรียนของลูกสาวที่สยามสามไตร
โรงเรียนทางเลือกที่เน้นทางพุทธ ฟังแล้วน่าสนุก ฟังแล้วหายห่วง
ที่กังวลว่าเด็กยุคนี้จะโตมาอย่างไร
จะโตมาอย่างที่รู้จักการใช้ชีวิตแบบพึ่งพาตนเองได้

น้องก้อย รัชวิน คนนี้กรี๊ดมากกับการปักกระโหลก
เพราะนางคลั่งกระโหลกเป็นทุนเดิม
ก้อยจบศิลปะ กำลังหมกมุ่นกับงานวาด งานปั้น
วันนี้สะพายกระเป๋าที่เพ้นท์ลายกระโหลกอันงดงามมาอวดด้วย
ก้อยบอกว่าทุบกระปุกกระโหลกมาเรียนปักกระโหลกทีเดียวเชียว

น้องบลู ผู้หญิงสีน้ำทะเล เป็นนักปักผ้าอยู่แล้ว แต่ปักเองแบบง่าย ๆ
เดินเส้น ปักทึบไปพลาง ๆ รอโบนัสออก เพื่อจะมาลงเรียนปักผ้า
ประทับใจจริง ๆ เลยจ้า แทนที่จะไปช้อปโน่นนี่นะ
มาปักผ้าแทน

ขอบคุณนักเรียนที่เข้ามาทำความรู้จักกันอีกหนึ่งรุ่น
ขอบคุณโอ๋ จอยรักคลับ

...

ปักกะโหลกรอบวันหยุดวันที่ 2 จบลงอย่างชื่นมื่น งดงาม
ใครจะมื่นหรือจะมึนกับลาย stitch ครูไม่รู้ ครูมื่น และเมามันในการสอน

และแล้วเดือนมีนาก็กำลังจะหมดไปอย่างรวดเร็ว
เออเนาะ เราอุตส่าห์ใช้ชีวิตช้า ๆ แล้ว แต่มันก็ไม่เห็นช้ากับเราเลย
แต่ไม่เป็นไร เพราะเรามีชีวิตแค่ปัจจุบันขณะ ไม่มีกาลเวลา

คุณฝน คุณวรรณ สาวก้อย หนูบลู และบวกคุณบุษนักเรียนตกค้าง
แต่ละนางเราก็ได้เมาธ์มอยถึงไปแล้ว มาเจอกันวันนี้อีกวัน
ทำให้ความสนิทสนมทวีคูณขึ้น หยอกเอิน แนม ประชดประชัน
พะเน้าพะนอ กันอย่างหนุกหนาน...แซว จิกกัด อะไรใครไป
ก็ด้วยรักและเอ็นดูทั้งสิ้น คนที่มาปักผ้ากับเราเรารักทุกคน

ขอบคุณสำหรับ กระเป๋าถักโครเชต์ที่คุณบุษถักมาให้เป็นของขวัญ
และของที่ระทึก สร้อยกะโหลกต่าง ๆ ที่สาวก้อยเอามาแจกทุกคน
ประทับใจมาก จนต้องถอดที่ตัวเองใส่มาเขวี้ยงทิ้งไป แล้วใส่ของสาวก้อยแทน

ขอให้อนาคตของหนูรุ่งเรือง ชัดเจน แจ่มแจ้ง ให้สิ่งที่หนูรัก นำทางไป
เชื่อว่า มันต้องพาหนูไปไกลแน่ ๆ สาวกะโหลกของเรา

ขอบคุณ ความสนุกสนานที่มีให้กันวันนี้ คุณฝน คุณวรรณ ก้อย บลู คุณบุษ หนูอลิซ
ขอบคุณโอ๋ Joyrukclub เราจะเคียงข้างกันต่อไป

Skull /Playful Embroidery 16.1 Hardcore Theme :10,17 Mar15

วันนี้ปลื้มใจ นักเรียนเก่งกาจกันทุกท่าน หาคนหัวอ่อนไม่ได้
นอกจาเก่งแล้ว ก็อุดมไปด้วยนักเรียนสวยหวาน ไม่ร็อค ไม้ฮาร์ดคอร์ซักนิด

ประกอบไปด้วยพี่แพท : ที่วันนี้แถมวิชานวดหน้ารักษาความสาวให้ด้วย
ล่าสุดพี่แพทบอกว่า ไปเรียนวิชาจับงูมา...หา จับงู...เรียนไปทำไมคะ
พี่แพทเล่าซะอยากจะไปเรียนบ้าง บางทีเราก็ต้องหาอะไรตื่นเต้นทำ (มั้ง)
พี่แพทเป็นเจ้าของโรงงานทำหนัง ทำอู่รถ มาป๊ะเข้าพอดีกับหนูเป้ย
ที่มาเรียนปักผ้า เพื่อไปปักหนัง เลยได้คุยเรื่อง หนัง ๆ กันยกใหญ่ (ที่ไม่ใช่ภาพยนตร์)

หนูเป้ย ปานวาด : มาสายที่สุด ๆ แต่เชื่อปะ นางปักเร็วสุด เสร็จก่อน
แล้วก็นั่งปักหน้าแมวลงบนหนังที่ติดมา...เด็กไฮเปอร์ เจน Y มาก ๆ
นางออกจากงานมา อยู่ระหว่างเรียน interior , product design
เลี้ยงแมวหน้าสั้นตัวขาวอุย น่ารักมาก

คุณพรรณ : นางเป็น Fan club Joyrukclub เรียนอะไรต่อมิอะไร มาเกือบ 10 อย่าง
ทำงานวิทยุการบิน ดูแลควบคุมการขึ้นลงของเครื่องบิน ไม่รู้ว่าเครียดหรือเปล่า
เลยต้องกระหน่ำเรียนงาน handmade ทุกอย่าง

คุณบุษ : เคยอยู่เกาะเต่า ตอนนี้กลับมาอยู่ กทม. มาดูแลแม่
ทำ Postcard ขาย และพยายามใช้ชิวิตช้า แบบพอเพียง
ที่บ้าน ทำสวน ทำนาอยู่ธัญบุรี แบบฉบับของชีวิตช้า ๆ

เก๋ : อดีตนักบัญชี ที่ทำงานจนเป็นโรคออฟฟิศซินโดรม เลยลาออก
มาทำพาสไทม์แทน...ปักผ้าบำบัดถูกแล้ว

หนิง กับ ปั๊บ เป็นเพื่อนกันตั้งแต่ประถมที่สายน้ำทิพย์
แล้วพลัดพรากจากกันไปตอนมัธยม กลับมาพบกันใหม่ที่ธรรมศาสตร์
นางทั้งสอง ดูช่างเป็นเพื่อนที่นุ่มนิ่มอ่อนหวานต่อกัน อย่างกับนางในสมัยก่อน
หนิงเป็นคอนเซ้าท์วางระบบเรื่องร้านอาหาร
ปั๊บอดีต Producer Agency เหมือนข้าพเจ้า ปัจจุบัน อยู่ Production house full moon

วันนี้ กร นักเรียน Play 4 แวะเอาข้าวออร์แกนิก ที่ลงมือเองทุกขั้นตอนมาให้
ไม่น่าเชื่อว่าสาวบอบบาง ร่างเล็ก หน้าสวย จะเอาจริงเอาจังขนาดนี้
เดี๋ยวรอหุงชิมก่อนนะ จะได้โฆษณาให้ได้เต็มปากเต็มคำ
แต่อย่างไรก็ทึ่งนางมาก ๆ ข้าวบ้านนา / Facebook : บ้านนาวันหยุด

 .....

รถไฟ เรือเมล์ ลิเก ตำรวจ และครูสอนปักผ้า
ก็เจ้าชู้ไม่ต่างกันนะคะ เพราะมีนักเรียนผ่านเข้ามาให้หลงรักเรื่อย ๆ
คนแล้วคนเล่า ขออภัยจริง ๆ ที่สามารถหยุดใจไว้ที่ใครได้
เพราะต่างคนต่างก็มีเสน่ห์เฉพาะตัวต่างกันไป

คงต้องพูดซ้ำ ๆ อีกครั้งว่า คนที่เข้ามาเรียนปักผ้า
คือคนที่ถูกจัดสรรคัดกรองมาแล้ว ว่าเป็นคนอีกจำพวกหนึ่ง
ที่เมื่อก่อนไม่ได้สอนปักผ้า ก็จะไม่ค่อยพบเจอคนแบบนี้
คนที่ใช้ใจคุยกัน แลกเปลี่ยนกัน โดยไม่มีผลประโยชน์ต่างตอบแทน
พบเจอแต่ผู้คนที่น่าทึ่ง น่าหลงใหล บ้างก็ดี บ้างก็ดีมาก
บ้างก็ดีเกินคน จนเราละอายใจเสียเอง
ว่าดีไม่เท่าเขา ทั้งที่พยายามดีแล้ว

วันนี้ขาดคุณบุษไป 1 นาง ที่ขอยกไปเรียนวันอาทิตย์
และน้องเป้ย ปานวาด เด็กรอบรู้ ที่จบหลายสถาน นักเรียนทุนญี่ปุ่น
วันนี้นางขอกลับก่อนตั้งแต่บ่ายโมงเพื่อไปเรียนต่อ
ชีวิตนางน่าสนใจไม่หยอก
มีเวลาอยากจะสัมภาษณ์มากกว่านี้ หวังว่าคงได้เจอกันอีก

พี่แพทที่แบ่งปันเรื่องดี ๆ เรื่องสุขภาพ
เรื่องความสวยความงาม เรื่องแมว ๆ

คุณพรรณที่วันนี้เพิ่งรู้ว่า พูดจีนได้อย่างแคล้วคล่อง
เหตุเพราะมีคนจีนเข้ามาดูคลาส

น้องเก๋ ที่เล่าเรื่องสารพัด อย่างที่เรื่องไม่มีวันจะหมดสต็อกไปจากตัว

น้องหนิงและน้องปั๊บ ที่ยังคงกระหนุงกระหนิง นิ่มน้อยอ่อนโยนต่อกัน
อย่างที่ไม่ใคร่ได้เห็นเพื่อนสนิทกันสุภาพต่อกันเยี่ยงนี้...น่าเอ็นดู

ปิดคลาสไปอย่างชื่นมื่น สำหรับรุ่น 16.1
ขอบคุณนักเรียนทุกท่าน ที่ผ่านเข้ามาให้ชื่นชมชิวิต ของแต่ละคน
ขอบคุณโอ๋ จอยรักคลับ

ป.ล. วันนี้นัดแต่งดำ แต่ไม่ได้ระบุว่าดำxx แต่ก็พากัน xx ไปหมด
โดยเฉพาะครูที่ออกจากบ้านมาแล้วถึงเห็นว่า
ว๊ายตายแล้ว ฉันซีทรูขนาดนี้เชียวหรือ

Playful Embroidery 15.1 Frida Theme :8,15 Feb15

ไม่อยากพูดซ้ำ ๆ เหมือนทุกครั้งว่า วันนี้สอนปักผ้ามีความสุขมาก
ความสุขไม่ได้อยู่ตรงการถ่ายทอดวิธีปักแต่ละ stitch หรอก
แต่สนุกตรงการได้พบปะ แลกเปลี่ยน ฟัง เล่า และใช้จ่ายชีวิตกับผู้คนอื่น
ผู้คนแปลกหน้า ที่ความแปลกหน้าจะทรงอยู่แค่แป๊บเดียว
เราทำความรู้จักคุ้นเคยกันได้อย่างรวดเร็วผ่านวิธีปักผ้า
ไม่อยากจะเชื่อว่า มันเป็นเครื่องมือที่ดีที่สุด
เท่าที่ข้าพเจ้าเคยใช้ในการปฏิสัมพันธ์กับผู้คน
ก่อนหน้านี้ ข้าพเจ้าเป็นผู้ที่ได้ชื่อว่า มนุษย์เงียบ มนุษย์ถ้ำ
อับจนถ้อยคำเสมอที่จะพูดคุยกับใครต่อใคร

วันนี้โดยรวมทุกคนเก่งพอ ๆ กัน
มาตรฐานสูง เข้าใจเร็ว เข้าใจง่าย สอนสบาย
ไม่มีใครทำให้ข้าพเจ้ากุมขมับ ราวกับเบื้องบนคัดกรองผู้คนมาให้แล้ว

แต่ก็มีคนที่ข้าพเจ้าประทับใจที่สุดคือ พี่เต่า คุณหมอฟัน ที่บุคลิกท่าทาง
และการแต่งตัว จัดอยู่ในพวก NGO ซะมากกว่า
พี่เต่ารู้จักข้าพเจ้าทาง page ไม่นาน แต่ก็ทำท่าชอบมาก
เพราะเคมีคอลเดียวกัน ชอบอ่าน status ยามเช้าของข้าพเจ้า
ขนาด snap เก็บไว้อ่านในโทรศัทพ์ทีเดียวเชียว ชอบอังตวน เหมือนกัน
และก่อนหน้ามาเรียนปัก Frida หนึ่งวัน พี่เต่าก็หยิบหนัง Frida มาดู
หนังที่พี่เขาซื้อเก็บไว้ 10 กว่าปี เพิ่งมีโอกาสดูก็ตอนนี้แหละ

ช่วงนี้ข้าพเจ้ากำลังคลั่งเด็ก ก็มีคุณโบว์ที่เป็นครูสอนเด็กพิเศษ
มีน้องอุ๋ม ที่มีหลานเป็นเด็กพิเศษ coffee break วันนี้จึงเป็นเรื่องของเด็ก ๆ
ราวกับว่า ข้าพเจ้าอยากจะฟังอะไร เบื้องบนก็จัดสรรมาให้ฟังซะ
อุ๋มเล่าเรื่องวิธีที่จะอยู่กับเด็กพิเศษ ที่ฟังแล้วน้ำตาจะไหล
ฟังแล้วก็ตระหนักว่า เด็กบางคนต้องการพื้นที่ในใจของผู้ใหญ่ที่กว้างมาก ๆ
กว้างอย่างไร้ขอบเขต ต้องอดทน เสียสละ พยายาม และทุ่มเทความรักอย่างที่สุด
เพื่อให้เกิดความเท่าเทียม สำหรับความพิเศษ ให้เท่าเทียมกับความธรรมดา
ให้เด็กพิเศษที่ด้อยด้านหนึ่ง และอัจฉริยะอีกด้าน อยู่ร่วมในโลกนี้ได้

เมื่อก่อนข้าพเจ้าไม่เชื่อเรื่อง รักแท้ รักไม่หวังผล รักอย่างไม่มีเงื่อนไข
รักอย่างเข้าใจ รักอย่างที่เขาเป็น เห็นเขาเป็นสุขแล้วเราเป็นสุขด้วย
วันนี้ข้าพเจ้าเชื่อแล้วว่ามันมีอยู่จริง และกำลังรู้สึกได้จริง ๆ
ขอบคุณวันดี ๆ อีกหนึ่งวัน ที่ได้รู้จักคนเพิ่มอีก 1 กลุ่ม
ดีที่สุดที่ชีวิต มีเพื่อนเพิ่มมากขึ้นเรื่อย ๆ อย่างรวดเร็ว
อย่างที่เคยบอก ใช้ชีวิตมาหลาย ๆ สิบปี ไม่ดีเท่ามาปักผ้า 2 ปีนี่

ไม่ใช่แค่ข้าพเจ้าที่ได้รู้จักคนอื่น
คนอื่น ๆ ที่มาปักผ้าร่วมกัน ก็รู้จักกันอย่างรวดเร็ว
ขนาดตั้ง group line กันทีเดียวเชียว
โดยมีรูปข้าพเจ้าเป็นรูป profile กลุ่ม...เหรอ!

ขอบคุณ : พี่ปิ๋ว คุณโบว์ ก้อย พี่เต่า คุณหญิง พี่อ้อย อุ๋ม หยก ปอ เอื้อง
และคุณอ่อน นักเรียนตกรุ่น Picasso
และขอบคุณเป็นพิเศษคุณอ้วน นักเรียน Mandala ที่พิพิธภัณฑ์วัฒนธรรมดอกไม้
ไม่รู้เลยว่าจะตามมาเรียนที่นี่อีก...การกลับมาซื้อซ้ำ มันดีอะ
อย่างน้อยที่สุด คุณเขาก็ไม่ยี้ข้าพเจ้า

ขอบคุณโอ๋ Joyrukclub

......

ปิดคอร์ส Frida ภาควันอาทิตย์
วันนี้เรามีเซอร์ไพรส์อะไรหลายอย่าง
เริ่มจาก คุณอ้วนลืมเอาผ้ามา คือมาปักผ้าแต่ลืมผ้า...อืม
พี่เต่าจะเสียสละกระเป๋าผ้าให้ปักไปพลาง ๆ
แต่แล้วก็โชคดีมาก ที่ไปค้นในสต็อก เจอผ้าที่เคยเอามาเผื่อ
คุณอ้วนก็เลยต้องขึ้นงานใหม่
ซึ่งทางเราก็ได้ให้อภัยในเวลาต่อมา
เพราะคุณอ้วนเอาข้าวสารอาหารแห้งมาเซ่นครู..ขอบคุณนะคะ

เซอร์ไพรส์อันที่สอง พี่เต๋า บอกว่า มีลูกแล้วเรียนปีหก
ไม่รู้ทำไมคิดว่า พี่เต๋า รักอิสระ ใช้ชีวิตคนเดียว
ลุย ๆ ที่อยากจะไปไหนก็ไป ไม่คิดว่าจะมีครอบครัว
คือง่อยที่คิดจะหาพวก...แต่เขาก็ไม่ใช่พวกเราซะแล้ว

เซอร์ไพรส์สาม ช็อคมากที่น้องหยก ละอ่อนอายุ 26 ของเรา
นุ่มนิ่ม ไร้เดียงสา โน๊ะเน๊ะ ๆ สื่อสารญี่ปุ่นได้
ที่แท้ เธอกลับมาคลอดลูกที่เมืองไทย
และกำลังจะต้องกลับไปใช้ชีวิตที่ญี่ปุ่นเหมือนเดิม
เธอบอกว่า หนูไม่ได้ใจแตกนะ ซึ่งกำลังจะบอกเธอแบบนั้น
ว่าเธอใจแตก..แต่คนอื่นบอกว่า เขานะปกติ ครูแหละผิดปกติ
ที่ยังค้างเติ่งอยู่...แก้ข่าวนะคะ ไม่ได้ค้างค่ะ...สวย รักอิสระ และเลือกทางชีวิตเองค่ะ

เซอร์ไพรส์สี่ วันนี้วันเกิดพี่อ้อย สาวหมวยรุ่นใหญ่ ที่แต่งงานกับมุสลิม
และเป็นอิสลาม วันนี้หิ้วขนมเทียนแสนอร่อย ที่ทำโดยคนไทยมาฝาก
ครูสับสนทางเชื้อชาติ และศาสนามาก

เซอร์ไพรส์ห้า น้องปอหญิงห้าว ที่ปักผ้าออกมาได้หวาน ๆ และกำลังไดเอท
เอาสลัดที่แม่ทำให้มากินกลางวัน...เธอไม่เคยลงท้ายว่าค่ะ เลย เรียกแต่ คู ๆ

เซอร์ไพรส์หก น้องเอื้อง นี่ก็บอกว่า เพิ่งคลอดน้องมาได้ปีกว่า
อะไรกันคะ เด็กสมัยนี้จะใจแตกกันไปถึงไหน

เซอร์ไพรส์เจ็ด น้องอุ๋ม เป็นลูกค้าร้าน Garuna_
ของหม่อมแจง ที่ดิฉันสนับสนุนอยู่อย่างเป็นทางการ
หิ้ว กระเป๋าแสนเก๋ และผ้าพันคอแสนสวย ที่เข้ากับธีม Frida มาประกอบการเรียน
และเธอบอกว่า เธอเป็นกระเทย...อันนี้เธอล้อเล่น (พยายามจะหาเรื่องเซอร์ไพรส์)

เซอร์ไพรส์แปด ก้อย หายไปหนึ่งอาทิตย์ เอาแต่ปักปมฝรั่งเศส
เป็นผม เป็นคิ้ว Frida อย่างบ้าคลั่ง จนเราต้องเรียกเธอว่า หญิงปลวก
ที่ถือเป็นคำชม เพราะนึกถึงปลวกที่มันคาบเม็ดดินเล็ก ๆ มาวางสร้างเป็นรัง
ช่างอุตสาหะ มานะ เพียรพยายาม และถึกยิ่งนัก

ขอบพระคุณนักเรียนที่น่ารักอีกหนึ่งกรุ๊ปที่เข้ามาทำความรู้จักกัน เป็นเพื่อนกัน
ขอบคุณโอ๋ Joyrukclub