Basic Royal Thai Floral Art/Day 3 (29Nov.14)
บทเรียนวันที่ 3 พานพุ่ม และบายศรีปากชาม
วันนี้เป็นวันอัปยสของดิฉันค่ะ...เสียใจที่ทำให้ตัวเองและครูใหญ่ผิดหวัง
พานพุ่มก็ว่าแย่แล้ว มาเจอบายศรียิ่งหมดอนาคต
ครูใหญ่บอกว่า วันนี้ไม่ใช่วันของคุณ คุณมันเป็นพวก ข่าว 2 มิติ
คือทำงาน 2 มิติได้ดี พอมาเจองาน 3 มิติแล้วแป้ก...ทำไมถึงเป็นเช่นนั้น
ซึ่งมันคือความจริง เพราะตัวเองก็ถนัดทำงานแบน ๆ หน้าเดียว
พอต้องประกอบร่างสร้างอะไรขึ้นมาเป็นชิ้นเป็นแล้วก็มัก ง่อย เสมอมา
วันนี้บอกเลยว่าเรียนไปด้วยความเครียด อ่อนเพลีย หมดหวัง unhappy
สิ่งหนึ่งที่พอจะบอกได้ว่า เราจะทำงานนั้นออกมาได้ดีหรือเปล่า
คือ passion ที่อยากจะทำ มันไม่มีความตื่นเต้น ตื่นตัว
เหมือนตอนเห็นงาน นพรัตน์ดารา หรืองานเย็บแบบ ที่ตื่นเต้นมาก
ทำเสร็จก็คิดต่อยอดไปถึงอะไรหลายอย่าง มีความสุขที่จะทำ
แถมวันนี้ก็ถกเถียงกับครูใหญ่เรื่องการมีแพทเทิร์นในงานบายศรี
ครูใหญ่ใช้ความรู้สึก สัญชาตญาณ...แต่ดิฉันถามหาแพทเทิร์น
มีแพทเทิร์นแล้วจะรู้สึกปลอดภัย ครูบอกว่าให้หลุดจากแพทเทิร์นเสีย
ยิ่งมาเจอมาคุณเรน่าจัง ที่ชีลุยทำงานด้วยความปล่อยวาง ทำเสร็จเร็วเสมอ
ครูบอกนางว่า งานนางไม่ balance นางบอกว่า unbalance is balance
ความไม่สมดุลนี่แหละ คือสมดุล
ซึ่งนางก็มีบุคลิกแบบนั้นจริง ๆ ปล่อยวางสบาย ๆ แล้วสุดท้ายมันจะออกมาดีเอง
ขอบคุณครูใหญ่ที่ไม่ได้ละเลย บอกให้ดิฉันหาเวลากลับไปซ่อม ทำใหม่
ซึ่งถ้าเป็นดิฉันก็คงบอกนักเรียนคนนั้นว่า หล่อนทำไม่ได้ก็ช่างหัวหล่อน
....
ขอบคุณ บทเรียนสุดท้ายของวัน ที่ได้ถกกับครูเรื่องปัจจุบันขณะ
นิพพาน และการส่งพลัง แรงบันดาลใจในชีวิต
ทำให้ unhappy ของวัน กลับมา happy กับปัจจุบันขณะได้อีกครั้ง
ขอบคุณหลาย ๆ คำพูดดี ๆ ของครูใหญ่ ที่เดี๋ยวคงจะได้กล่าวถึงอีกที
ขอบคุณ white wine และก๋วยเตี๋ยวปลาแสนอร่อย
ขอบคุณอีกมื้อที่ครูใหญ่เลี้ยงค่ะ
บทเรียนวันที่ 3 พานพุ่ม และบายศรีปากชาม
วันนี้เป็นวันอัปยสของดิฉัน
พานพุ่มก็ว่าแย่แล้ว มาเจอบายศรียิ่งหมดอนาคต
ครูใหญ่บอกว่า วันนี้ไม่ใช่วันของคุณ คุณมันเป็นพวก ข่าว 2 มิติ
คือทำงาน 2 มิติได้ดี พอมาเจองาน 3 มิติแล้วแป้ก...ทำไมถึงเป็น
ซึ่งมันคือความจริง เพราะตัวเองก็ถนัดทำงานแบน ๆ หน้าเดียว
พอต้องประกอบร่างสร้างอะไรข
วันนี้บอกเลยว่าเรียนไปด้วย
สิ่งหนึ่งที่พอจะบอกได้ว่า เราจะทำงานนั้นออกมาได้ดีหร
คือ passion ที่อยากจะทำ มันไม่มีความตื่นเต้น ตื่นตัว
เหมือนตอนเห็นงาน นพรัตน์ดารา หรืองานเย็บแบบ ที่ตื่นเต้นมาก
ทำเสร็จก็คิดต่อยอดไปถึงอะไ
แถมวันนี้ก็ถกเถียงกับครูให
ครูใหญ่ใช้ความรู้สึก สัญชาตญาณ...แต่ดิฉันถามหาแ
มีแพทเทิร์นแล้วจะรู้สึกปลอ
ยิ่งมาเจอมาคุณเรน่าจัง ที่ชีลุยทำงานด้วยความปล่อย
ครูบอกนางว่า งานนางไม่ balance นางบอกว่า unbalance is balance
ความไม่สมดุลนี่แหละ คือสมดุล
ซึ่งนางก็มีบุคลิกแบบนั้นจร
ขอบคุณครูใหญ่ที่ไม่ได้ละเล
ซึ่งถ้าเป็นดิฉันก็คงบอกนัก
....
ขอบคุณ บทเรียนสุดท้ายของวัน ที่ได้ถกกับครูเรื่องปัจจุบ
นิพพาน และการส่งพลัง แรงบันดาลใจในชีวิต
ทำให้ unhappy ของวัน กลับมา happy กับปัจจุบันขณะได้อีกครั้ง
ขอบคุณหลาย ๆ คำพูดดี ๆ ของครูใหญ่ ที่เดี๋ยวคงจะได้กล่าวถึงอี
ขอบคุณ white wine และก๋วยเตี๋ยวปลาแสนอร่อย
ขอบคุณอีกมื้อที่ครูใหญ่เลี
No comments:
Post a Comment