Wednesday, 10 July 2013

Playful Embroidery by Aii

ชีวิตคนเรานั้นจึงไม่ได้ต้องการเพียงแค่ปัจจัย 4
หากแต่ยังต้องการประสบการณ์ทางอารมณ์และปัญญาด้วย
อันจะทำให้มนุษย์มีพัฒนาการ
ด้านวุฒิภาวะทางอารมณ์และปัญญา
จนกล่าวได้ว่าเป็นคนเต็มคนโดยสมบูรณ์
สิ่งที่เติมเต็มประสบการณ์ดังกล่าวนี้ได้ดีที่สุด คืองานศิลปะ
ศิลปะจึงมิได้เพียงสร้างอารมณ์สะเทือนใจ
แต่ยังยกระดับจิตใจให้สูงขึ้น
กล่อมเกลาให้มีความประณีตละเอียดอ่อน
เข้าใจโลกและชีวิตมากขึ้น
วิจิตรศิลป์ทั้งมวลจึงมีคุณค่าในฐานะสิ่งสร้างสรรค์
สุทรียภาพแห่งชีวิตโดยแท้"

สุนทรียภาพแห่งชีวิต : คุณค่าทางวิจิตรศิลป์ วารสารราชบัณฑิตยสถาน มกราคม-มีนาคม ๒๕๔๘
...
งานปักผ้าก็เป็นศิลปะอีกแขนงหนึ่ง
สำหรับคนที่ถามถึง คอร์สเดือนสิงหาเปิดแล้วค่ะ
สนใจมาทำศิลปะด้วยกัน ติดต่อไปที่ joyrukclub นะคะ


joyrukclub 

Art or Craft

งานฝีมือ กับงานศิลปะ

นี่คือนิยามความเป็นศิลปะของ ถวัลย์ ดัชนี
ศิลปะต้องมี 6 องค์ประกอบ
มีความคิดคำนึง
มีความเป็นปัจเจกของบุคคล
มีการแสดงถึงรูปอารมณ์สะเทือนใจ
มีความประสานกลมกลืน
มีท่วงท่าของจิตวิญญาณที่ร้อนเร่า
เป็นสุดยอดเทคนิค

ดูรายการ show me the monet
ที่มีคนทางบ้านมา present งานศิลปะ
ให้กรรมการ 3 คนเลือก เพื่อไปแสดงงานแล้วขาย
ส่วนใหญ่เป็นภาพเพ้นท์ ภาพพิมพ์
มีผู้หญิงคนนึงเอางานผ้า collage หรืออาจจะเรียกว่า
งานควิลท์ ที่ก็ดูสวย ละเอียดดี มานำเสนอ
กรรมการถกเถียงกันว่า นี่มันแค่งานฝีมือ หรือเป็นงานศิลปะ
ในที่สุดพวกเขาก็ตัดสินใจว่า มันไม่ใช่งานศิลปะไม่ให้เธอผ่าน
กรรมการคนนึงบอกว่า งานศิลปะ ต้องอยากกลับมาดูซ้ำ ๆ แล้วให้ความรู้สึกในทางลึก แต่เขาไม่ได้อยากกลับมาเห็นงานชิ้นนี้อีก

ไม่ได้จะหาความหมายว่านกตัวนี้ของกัญ
เป็นแค่งานฝีมือ หรืองานศิลปะ
จริง ๆ แล้ว ถ้าเรามีความสุขที่จะทำ ทำแล้วออกมาดูดี
ก็คงไม่จำเป็นต้องให้ใครมายอมรับหรอก
ว่ามันจัดอยู่ในประเภทไหน

แต่เราชอบเรียกงานที่ใช้ความคิดสร้างสรรค์ว่ามันเป็นศิลปะ

กัญสนุกกับเรื่องเทคนิคลายมาก
ทั้ง buttonhole bar , blanket , woven ประยุกต์ที่เพิ่มขาเอง
spider web ครึ่งวง กัญก็เป็นอีกหนึ่งคน
ที่ไม่มีพื้นฐานการปักมาก่อน มาลงคลาสแอดวานซ์
ต้องเรียกว่า เก่งทีเดียวในการเอาลายมาสร้างสรรค์
เราว่ามันเป็นศิลปะนะ เราให้ผ่าน :))

Thursday, 4 July 2013

Sunday, 23 June 2013

case phone handmade

22 June 13 ไปทำตัวเป็นแก้วเปล่า
ไปทำ work shop DIY ด้วยเทคนิค Applique
กับ museum siam ที่ลงทะเบียนจองไว้นานแล้ว
ชอบการทำกิจกรรมของมิวเซียสยาม ระบบการจัดการดีมาก
โดยเฉพาะเรื่องอุปกรณ์ ความพร้อม เป็นเลิศ
ที่สำคัญ ค่าเรียนถูก

ที่จริงก็พอรู้อยู่บ้างการปะผ้าลงบนผ้า
ด้วยการเนา สอย คัทเวิร์ค ใช้กระดาษ Iron on
แต่ถ้าเราตั้งตัวเองไว้ว่า รู้แล้ว เราก็คงไม่ได้รู้อะไรเพิ่ม

เพื่อนร่วมโต๊ะ เป็น 2 สาวพี่น้อง 10,12 ขวบ
ที่แม่จับมาทิ้งไว้ให้เรียน...ถามไป เธอว่า แม่ไม่ชอบทำ
2 สาวอยู่ชมรมเย็บปักถักร้อยที่โรงเรียนอยู่แล้ว
ฝีมือการด้นถอยหลัง ฝีเข็มงามมากกว่าผู้ใหญ่หลายคน
เธอเล่าว่า ตอนนี้ชมรมกำลังสอนการปักผ้า...ดีจัง
ใกล้หมดชั่วโมง คุณแม่มารับ แม่เธอแนวจริง ๆ ด้วย
คุณแม่ไปนั่งอ่านไอน์สไตล์รอคุณลูก
"ให้ปลูกต้นไม้ ยังดีซะกว่ามาเย็บผ้า...มันไม่ใช่"
แต่เธอก็บอกต่อว่า เคยเย็บกระโปรงให้ลูกสาวได้อยู่นะ :))

โต๊ะข้าง ๆ ก็มี 2 สีพี่น้อง แต่เป็นคุณยายอายุ 70 กว่า ๆ
คนน้องคุยเก่ง เล่าอะไรตลอดเวลา
ที่สำคัญเคยเป็นครูสอนปักผ้าที่บางไทร
ท่าจะเป็นญาติกับเจ้าหน้าที่ มาทำกิจกรรมบ่อย
เห็นว่าคราวหน้า เปเปอร์มาเช่ ก็จะไม่ยอมพลาด
คุณยายรู้สึกเหมือนกับฉัน คนที่เคยปักผ้าด้วยไหม
พอมาเย็บผ้าด้วยด้าย มันจะฝืดมือ คุณยายร้องหาสีผึ้ง
คุณยายบอกเคล็ดลับ ถ้าใช้ด้าย 2 เส้น
ให้แยกผูกปมคนละเส้น แล้วมันจะดึงคล่องขึ้นไม่พันกัน
นี่ฉันแอบฟังแล้วทำตาม จริงด้วย

ถึงฉันจะปักผ้าเป็น ก็ไม่ได้หมายความว่าจะเย็บผ้าเก่ง
มักจะงงงวยเสมอเรื่องประกบผ้าด้านผิดด้านถูก
สิ่งที่คิดว่าตัวเองได้เพิ่มแน่ ๆ คือวิธีสอยประกบที่ถูกต้อง
งานเย็บมือออกมาเรียบร้อยกว่าที่เคย

ออกไปพบคนใหม่ ๆ อยู่เสมอเถอะ
เมื่อกลับมา คุณก็จะไม่เหมือนเดิมแล้ว
ข้อมูลถูกเติมลงไป พัฒนาเป็นคนใหม่ขึ้นทุกครั้

ขอบคุณมิวเซียมสยาม

Thursday, 20 June 2013

Peacock girl

เมื่อไรจะมี app แปลงรูปวาด ให้เป็นงานปักได้โดยพลัน
มีแต่สองมือ ความเพียร อดทน ใจรัก ซินะ  app ของฉัน


Many preferences



ทอมลินสันแนะนำว่า" ถ้าคุณชอบอะไรหลาย ๆ อย่าง
คุณควรให้เวลากับทุกอย่างที่คุณชอบ
ปล่อยให้สิ่งเหล่านั้นสื่อสารกันเอง
แล้วสิ่งใหม่ก็จะเกิดขึ้นมาในท้ายที่สุด"
...
ชอบเซรามิก ชอบดอก ชอบใบ ชอบใช้สมาธิ
เช้านี้ ทุกอย่าง กำลังสื่อสารกันเอง
...

"ประเด็นมีอยู่ว่า คุณจะลองตัดความชอบบางอย่างทิ้งไป
แล้วหันมาจดจ่ออยู่กับความชอบใดความชอบหนึ่งก็ได้
แต่ไม่นานคุณจะเริ่มรู้สึกหดหู่ห่อเหี่ยว"
...
จริงนะ ชอบปักผ้า แต่ก็ไม่ได้หมายความว่า
การปักผ้าจะไม่ทำให้ห่อเหี่ยว

Start




17-6-13 

มันเป็นสัจจะระหว่าง มือ เข็ม ด้าย
แทงเข็มลงไป ดึงด้ายขึ้นมา นั่นคือ 1 ฝีเข็ม ไม่มีทางลัดอื่น
กว่าจะเสร็จงานซักหนึ่งชิ้น คงไม่มีใครมานั่งนับว่า
มันถูกเย็บไปกี่ฝีเข็ม เหมือนที่มีคนชอบถามว่า
แผลที่ขาทั้ง 2 ข้างจากอุบัติเหตุคราวนั้นถูกเย็บไปกี่เข็ม

ตอนที่เนื้อของฉันฉีกขาด ฉันน่าจะบ้าพอ
ขอหมอลุกขึ้นมาปัก เป็น stitch อะไรซักอย่าง
ด้วยไหมเย็บแผล เพื่อเหลือให้เป็นร่องรอย
ฉันนี่แหละ นักปัก

ขอบคุณพี่อ้อย มนทิรา ที่พาฉันกลับไปยังจุดตั้งต้
ที่อยากจะเขียนหนังสือ แล้วทำภาพประกอบด้วยงานปัก
งานผ้าแอบพลิเก้ แล้วเผลอ ๆ อาจจะมีงานวาดเข้าไปด้วย
ที่จริงแล้วไม่ได้อยากจะทำหนังสือสอนปักผ้าอะไรเลย
แค่ไม่รู้ว่า ควรจะเอางานปักไปเสนอในมุมไหน

พี่อ้อยว่า ต่อให้หนังสือฉันเก๋แค่ไหน มันก็จะถูกจับไปอยู่
ในหมวดหมู่ บนชั้นหนังสือสอนปักผ้า แม่บ้าน ๆ พวกนั้น
แน่ใจหรือว่ามันจะเด้งพอ แน่ใจหรือว่าคนอ่านกลุ่มนั้
อยากจะเด้งไปกับฉันด้วย
ส่วนใหญ่แล้ว คนก็อยากดูหนังสือแปลจากญี่ปุ่นอยู่ดี

ขอบคุณพี่อ้อยที่สนใจในตัวฉัน ขอบคุณกัญ ที่แนะนำไป
เบื้องต้นพี่อ้อยจะสัมภาษณ์เล็ก ๆ ลงใน vivi ก่อน
จากนั้นคงเป็น project อีกยาวไกล กว่าฉันจะเขียนเรื่องผ่าน
พี่อ้อยไม่ห่วงเรื่องภาพประกอบ
ฉันก็ว่างั้น ห่วงแต่งานที่จะเขียน
ฉันจะไม่รีบร้อน แต่ก็จะไม่ยอมชักช้า
ต่อแต่นี้ก็คงมีแต่เฆี่ยนตัวเองให้ขยันขึ้น
คงต้องยอมซีเรียสไปอีกพักใหญ่
ต้องรีบทำ ผู้หญิงคนที่ 2 ให้เสร็จซะก่อน
แล้วค่อยมา focus เรื่องหนังสือ
แล้วจะต้องปรับปรุงหลักสูตรการสอนสำหรับครอสต่อไปอีก

ฉันเคยอยากลาออกจากชีวิตตัวเอง ด้วยเรื่องงี่เง่าสุด ๆ
ไม่นึกเลยว่า ต้องรอให้เป็นสาวใหญ่มาก ๆ ก่อนหรือนี่
ถึงจะมายังจุดที่สนุกที่สุด
ฝากถึงสาวน้อยทั้งหลาย ทำอะไรได้ ก็รีบทำเถอะ
อย่ารอให้เป็นสาวใหญ่อย่างฉัน มันจะรนไปหมด

คำชมที่ดีที่สุดของการคุยกันเมื่อวาน
พี่อ้อยบอกว่า ฉันทำให้ภาพลักษณ์เรื่องการปักผ้า
ในหัวของพี่อ้อยเปลี่ยนไป :))

Sunday, 16 June 2013

Thursday, 13 June 2013

Cat fun